(Robert Doisneau)

Robert Doisneau (14 kwietnia 1912 – 1 kwietnia 1994) był francuskim fotografem. Od lat 30. XX wieku fotografował ulice Paryża. Był rzecznikiem fotografii humanistycznej i wraz z Henri Cartier-Bressonem pionierem fotoreportażu.

Doisneau znany jest z wykonanego w 1950 roku zdjęcia Le baiser de l'hôtel de ville (Pocałunek pod ratuszem), przedstawiającego parę całującą się na ruchliwej paryskiej ulicy.

W 1984 roku ówczesny prezydent Francji, François Mitterrand, mianował go Kawalerem Legii Honoru.

Doisneau zapamiętano dzięki skromnym, żartobliwym i ironicznym obrazom przedstawiającym zabawne zestawienia, mieszanie się klas społecznych oraz ekscentryków na współczesnych ulicach i w kawiarniach Paryża. Pod wpływem twórczości André Kertésza, Eugène'a Atget i Henri Cartier-Bressona, w ponad dwudziestu albumach fotograficznych zaprezentował on uroczy obraz ludzkiej słabości i życia jako serii cichych, nieprzystających do siebie momentów. „Cuda życia codziennego są tak ekscytujące; żaden reżyser filmowy nie zdoła zaaranżować nieoczekiwanego, które znajduje się na ulicy” — Robert Doisneau.

Twórczość Doisneau nadaje niezwykłą rangę i godność ulicznej kulturze dziecięcej; artysta wielokrotnie powracał do tematu dzieci bawiących się w mieście, bez nadzoru rodziców. W swojej pracy traktuje ich zabawy z powagą i szacunkiem.

Ojciec Doisneau, hydraulik, zginął podczas służby w I wojnie światowej, gdy jego syn miał około czterech lat. Matka zmarła, gdy miał siedem lat. Wychowywała go następnie ciotka. W wieku trzynastu lat zapisał się do École Estienne, szkoły rzemieślniczej, którą ukończył w 1929 roku z dyplomami z grawerstwa i litografii. Tam miał pierwszy kontakt ze sztuką, uczęszczając na zajęcia z rysunku postaci i martwej natury.

W wieku 16 lat zaczął amatorsko fotografować, jednak podobno był tak nieśmiały, że zaczynał od zdjęć kostki brukowej, zanim przeszedł do fotografowania dzieci, a następnie dorosłych.

Pod koniec lat 20. Doisneau znalazł zatrudnienie jako kreślarz (artysta liternictwa) w branży reklamowej w Atelier Ullmann, studiu grafiki kreatywnej specjalizującym się w przemyśle farmaceutycznym. Wykorzystał tam okazję do zmiany zawodu, pracując najpierw jako asystent kamerzysty w studiu, a następnie zostając fotografem etatowym.

W 1931 roku opuścił studio i branżę reklamową, przyjmując pracę jako asystent modernistycznego fotografa André Vigneau. W 1932 roku sprzedał swoją pierwszą fotoreportażową historię do magazynu Excelsior.

W 1934 roku zaczął pracować jako fotograf reklamowy dla fabryki samochodów Renault w Boulogne-Billancourt. Praca w Renault zwiększyła zainteresowanie Doisneau fotografią i ludźmi. Pięć lat później, w 1939 roku, został zwolniony z powodu ciągłych spóźnień. Aby zarobić na życie, musiał spróbować swoich sił w reklamie freelancerskiej, grawerstwie i fotografii pocztówkowej. W tamtym czasie francuski przemysł pocztówkowy był największy w Europie, a pocztówki służyły zarówno jako karty z życzeniami, jak i pamiątki z wakacji. W 1991 roku stwierdził, że lata w fabryce samochodów Renault oznaczały „początek jego kariery jako fotografa i koniec jego młodości”.

Później, w 1939 roku, został zatrudniony przez Charlesa Rado z agencji fotograficznej Rapho i podróżował po całej Francji w poszukiwaniu tematów na fotoreportaże. To właśnie wtedy wykonał swoje pierwsze profesjonalne zdjęcia uliczne. ...