Anton Grot (Anton Grot) - Kierownictwo artystyczne znany z pracy przy tego typu projektach: «Mildred Pierce» (1945), «Mildred Pierce» (1945), «Doctor X» (1932), «Doctor X» (1932), «Captain Blood» (1935),
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Anton Grot (18 stycznia 1884 – 21 marca 1974) był wybitnym polskim scenografem, który przez wiele lat pracował w Hollywood. Zasłynął z niezwykle bogatej twórczości w studiu Warner Brothers, gdzie w takich filmach jak „Mały Cezar” czy „Złote dziewczyny z 1933 roku” przyczynił się do wypracowania charakterystycznego stylu i estetyki studia Warners. Według serwisu TCM.com wykazywał się on „zamiłowaniem zarówno do surowego realizmu, ekspresjonistycznego horroru, jak i zdobnych, romantycznych nastrojów”. Urodził się jako Antoni Franciszek Groszewski w Kiełbasinie w Polsce, a zmarł w Stanton w Kalifornii. Studiował w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych oraz w szkole technicznej w Królewcu w Niemczech, specjalizując się w dekoracji wnętrz, ilustracji i projektowaniu. W 1909 roku zmienił nazwisko i wyemigrował do USA.
W 1913 roku został zatrudniony przez Lubin Company w Filadelfii do malowania i projektowania scenografii; pracował również przy filmach dla wytwórni Vitagraph i Pathé. W Pathé, wspólnie z Williamem Cameronem Menziesem, opracował innowacyjne techniki wykorzystania szkiców ciągłości. Jego metoda prezentowania serii szkiców wszystkich planów filmowych stała się później standardową praktyką wśród scenografów, szczególnie dzięki Menziesowi (który był jego asystentem w 1917 roku przy filmie „The Naulahka”). Operator Arthur Miller wspominał o Antonie Grocie jako o:
„obdarzonym talentem artyście, który tworzył piękne rysunki węglem... przedstawiające scenografię przed jej ukończeniem. Wszystkie jego kompozycje ukazywały pełen kadr każdego planu, z wszystkimi subtelnymi tonami i cieniowaniami, które sugerowały pomysły na oświetlenie i ogólnie były dla mnie, jako operatora, ogromną pomocą”.
Grot przybył do Hollywood w 1922 roku, aby pomagać Wilfredowi Bucklandowi przy scenografii do filmu „Robin Hood” z Douglasem Fairbanksiem; pozostał tam później, by współpracować z Cecilem B. DeMille'em i Williamem K. Howardem. Ostatecznie został zakontraktowany przez Warner Bros jako „scenograf, artysta i projektant” i zaprojektował 80 filmów przed przejściem na emeryturę w 1948 roku. Grot współpracował szczególnie blisko z innym emigrantem, reżyserem Michaelem Curtizem, przy 15 filmach. Zaczynając od biblijnego eposu „Arka Noego” (1928), obejmowały one takie tytuły jak „Prywatne życie Elżbiety i Essexa” (1938), „Kapitan Blood” (1935), „Sokół morskich fal” (1940) oraz „Mildred Pierce” (1945). Przypisuje mu się znaczący wkład w ukształtowanie osobistego stylu Curtiza.