(Pierre Kartner)

Petrus Antonius Laurentius Kartner (11 kwietnia 1935 – 8 listopada 2022) był holenderskim muzykiem, piosenkarzem, autorem tekstów i producentem muzycznym, który występował pod pseudonimem Vader Abraham (Ojciec Abraham). Napisał około 1600 piosenek.

Kartner urodził się 11 kwietnia 1935 roku. Karierę wokalną rozpoczął w wieku ośmiu lat, wygrywając lokalny festiwal. Mieszkał z rodziną w Amsterdamie i pracował w fabryce czekolady.

Kartner pracował jako promotor i producent w wytwórni płytowej Dureco wraz z Annie de Reuver, z którą stworzył Duo X. Był członkiem zespołu Corry & de Rekels, który w latach 60. sprzedał ponad milion płyt.

Kartner napisał muzykę do czołówki i napisów końcowych japońskiej adaptacji animowanej serialu telewizyjnego „Muminki” z 1990 roku oraz utwór „Ik ben verliefd (Shalalie)”, który reprezentował Holandię w Konkursie Piosenki Eurowizji w 2010 roku.

W 1971 roku, po napisaniu holenderskiej piosenki karnawałowej „Father Abraham had seven sons”, Kartner stworzył swoje znane alter ego – Father Abrahama. Początkowo nosił sztuczną brodę, lecz później zapuścił prawdziwą, która wraz z melonikiem stała się jego znakiem rozpoznawczym. Również w 1971 roku jego duet z Wilmą Landkroon, „Zou het erg zijn, lieve opa” (Czy byłoby to źle, kochany dziadku?), dotarł do pierwszego miejsca na holenderskich listach przebojów muzyki pop.

W 1981 roku Kartner nagrał piosenkę o Weepulsach pt. „Wij zijn de wuppies” (Jesteśmy Weepulsami).

W 1975 roku Kartner odniósł swój drugi największy sukces dzięki utworowi „Het kleine café aan de haven” (Mała kawiarnia w porcie). Piosenka ta została od tego czasu przedśpiewana ponad 250 razy w różnych językach. Angielskie wersje wykonali m.in. Engelbert Humperdinck („The Little Cafe by the Harbour”), Audrey Landers („My Favourite Cafe on the Harbour”) oraz Demis Roussos i osobno zespół The Fureys („The Red Rose Café”). Po francusku utwór nagrali Mireille Mathieu („Le café de la Rue d'Amérique”) i Joe Dassin („Le café des trois Colombes”), a po niemiecku Peter Alexander („Die kleine Kneipe”). W języku holenderskim utwór został ponownie nagrany przez André Rieu i Maastricht Salon Orchestra.

W maju 1977 roku Kartner został poproszony o stworzenie piosenki promocyjnej o Smerfach. Firma płytowa początkowo tłukła jedynie 1000 egzemplarzy singla zatytułowanego „The Smurf Song”, nie będąc pewna jego potencjału. Wszystkie egzemplarze zostały jednak wyprzedane w ciągu jednego dnia na festiwalu muzyki schlager. Po dodruku szybko sprzedano 400 000 singli. Następnie powstał pełny album Smerfów, który sprzedał się w nakładzie 500 000 egzemplarzy. Album został wydany w kilkudziesięciu krajach, w tym we Francji, Niemczech, Włoszech, Japonii, Hiszpanii i Szwecji, w różnych językach. Płyta zdobyła pierwsze miejsce na listach przebojów w 16 krajach. W późniejszym czasie Kartner wydał inne albumy o tematyce smerfnej, ponownie w różnych krajach i językach, takie jak „Ga je mee naar Smurfenland” (hol. Czy idziesz ze mną do krainy Smerfów) i „Vater Abraham im Land der Schlümpfe” (niem. Ojciec Abraham w krainie Smerfów). Łącznie dzieła Kartnera związane ze Smerfami sprzedały się w nakładzie około 17 milionów egzemplarzy.

W 2005 roku Vader Abraham nagrał „The Smurf Song” wspólnie z projektem dance Dynamite. ...

Źródło: Artykuł „Vader Abraham” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.