Diana Ross (Diana Ross) - Piosenki, znana z pracy przy takich projektach: «Endless Love» (1981), «Endless Love» (1981), «The Wiz» (1978), «Czarnoksiężnik z krainy Oz» (1978), «The Muppets: A Celebration of 30 Years» (1986),
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Diana Ross (ur. 26 marca 1944 r.) jest amerykańską piosenkarką, aktorką i producentką muzyczną. Urodzona i wychowana w Detroit w stanie Michigan, Ross zdobyła sławę jako główna wokalistka grupy The Supremes, która w latach 60. stała się najpopularniejszym zespołem wytwórni Motown oraz najlepiej notowaną żeńską grupą w historii USA, a także jedną z najlepiej sprzedających się żeńskich grup muzycznych na świecie. Zespół wydał rekordowe dwanaście singli, które dotarły do pierwszego miejsca na liście US Billboard Hot 100, w tym „Where Did Our Love Go”, „Baby Love”, „Come See About Me”, „Stop! In the Name of Love”, „You Can't Hurry Love”, „You Keep Me Hangin' On”, „Love Child” oraz „Someday We'll Be Together”.
Po odejściu z The Supremes w 1970 roku Ross wydała w tym samym roku swój debiutancki solowy album zatytułowany własnym imieniem, na którym znalazł się popowy hit numer jeden „Ain't No Mountain High Enough”. Później, w 1973 roku, wydała album „Touch Me in the Morning”, którego utwór tytułowy stał się jej drugim solowym numerem jeden. Przez lata 70. kontynuowała z sukcesem karierę solową, wydając takie hity jak albumy „Mahogany” i „Diana Ross” wraz z odpowiadającymi im singlami numer jeden: „Theme from Mahogany” oraz „Love Hangover”. Jej album „Diana” z 1980 roku przyniósł kolejny singiel numer jeden, „Upside Down”, a także międzynarodowy hit „I'm Coming Out”. Ostatni singiel Ross z Motown podczas jej pierwszego okresu współpracy z firmą, duet „Endless Love” z Lionelem Richie, stał się jej szóstym i ostatnim popowym numerem jeden w USA, a sukces ten zapoczątkował solową karierę Richie.
Ross spróbowała swoich sił również w aktorstwie; za rolę w filmie „Lady Sings the Blues” (1972) otrzymała nominacje do Złotego Globu oraz Oscara; nagrała również ścieżkę dźwiękową do tego filmu, która stała się hitem numer jeden. Zagrała w dwóch innych pełnometrażowych filmach: „Mahogany” (1975) i „The Wiz” (1978), a później wystąpiła w filmach telewizyjnych „Out of Darkness” (1994), za który została nominowana do Złotego Globu, oraz „Double Platinum” (1999).
Magazyn „Billboard” okrzyknął Ross „Artystką Rozrywkową Wieku”. W 1993 roku Księga Rekordów Guinnessa uznała ją za najodniesionszą sukcesy artystkę muzyczną w historii ze względu na jej osiągnięcia w Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii, gdzie miała więcej hitów na listach przebojów niż jakakolwiek inna kobieta – łącznie 70 hitowych singli z okresu działalności w The Supremes oraz jako artystka solowa. W 1988 roku Ross została wprowadzona do Rock and Roll Hall of Fame jako członkini The Supremes, obok Mary Wilson i Florence Ballard. W 2007 roku otrzymała wyróżnienie Kennedy Center Honors, a w 2016 roku Prezydencki Medal Wolności.
Była 12-krotnie nominowana do nagrody Grammy, choć nigdy nie zdobyła jej w konkursowej kategorii; w 2012 roku otrzymała jednak nagrodę Grammy Lifetime Achievement Award za całokształt twórczości. W grudniu 2016 roku magazyn „Billboard” nazwał ją 50. najskuteczniejszą artystką muzyki tanecznej wszech czasów. W zestawieniu „Greatest of All Time Hot 100 Artists” magazynu „Billboard” zajęła 16. miejsce jako wokalistka The Supremes i 26. miejsce jako artystka solowa. W grudniu 2018 roku Diana Ross utwierdziła swój status divy muzyki tanecznej, zajmując 3. miejsce w rocznym zestawieniu „Billboard Dance Club Songs Artists”.