Mady Mesplé (Mady Mesplé)

Mady Mesplé (7 marca 1931 – 30 maja 2020) była francuską śpiewaczką operową, uznawaną za czołową sopranistkę koloraturową swojego pokolenia we Francji, a niekiedy okrzykniętą następczynią Mado Robin; jej międzynarodową rolą popisową stała się Lakmé w operze Delibesa.

Śpiewała zawodowo przez ponad trzydzieści lat, a jej repertuar obejmował dzieła od operetek po utwory współczesne. Po odejściu ze sceny rozpoczęła nauczanie. Mesplé była archetypem lekkiego sopranu koloraturowego: technicznie pewna siebie, muzycznie wyrazista i z urokiem scenicznym. Gdy w połowie lat 90. zachorowała na chorobę Parkinsona, odpowiedziała na to napisaniem książki o swojej karierze i rozwoju choroby.

Urodzona jako Madeleine Mesplé w Tuluzie 7 marca 1931 roku, pochodziła z modestnej rodziny. Jej ojciec Pierre był księgowym, a matka Yvonne (z domu Sesquière) sekretarką. Zaczęła uczyć się muzyki w wieku czterech lat, a dostrzeżony przez matkę, a potwierdzony przez nauczyciela talent, sprawił, że od siódmego roku życia uczęszczała do konserwatorium muzycznego w rodzinnym mieście. Studiowała fortepian i śpiew, kończąc naukę ze złotym medalem. Przez pewien czas grała na pianinie w lokalnej orkiestrze tanecznej, a później wyjechała do Paryża na uzupełniające lekcje śpiewu u francuskiej sopranistki Janine Micheau.

Mesplé zadebiutowała zawodowo w Liège w styczniu 1953 roku w roli tytułowej w Lakmé Delibesa – roli, z którą pozostała ściśle związana przez całą karierę, śpiewając ją szacunkowo 145 razy. Lakmé była również jej rolą debiutancką w La Monnaie w Brukseli w 1954 roku. Szybko zapisała się w standardowych rolach lirycznych i koloraturowych francuskiego repertuaru, takich jak Olympia w Opowieściach Hoffmanna, Philline w Mignon, Leila w Poławiaczach pereł, Julia w Romeu i Julii, Ofelia w Hamlecie, role tytułowe w Dinorah i Manon oraz Sophie w Werterze.

W 1956 roku zadebiutowała na festiwalu w Aix-en-Provence jako Zémire w operze Zémire et Azor Grétry’ego. W tym samym roku po raz pierwszy wystąpiła w Opéra-Comique, ponownie jako Lakmé. Jej debiut w Palais Garnier miał miejsce w 1958 roku w roli Constance w Dialogach karmelitek Poulenca. Tam w 1960 roku zastąpiła Joan Sutherland w nowej produkcji Łucji z Lammermoor Donizettiego. Inne włoskie role obejmowały Aminę w La sonnambula Belliniego, Rosinę w Cyruliku sewilskim Rossiniego, Norinę w Don Pasquale Donizettiego oraz Gildę w Rigoletcie Verdiego. Śpiewała tylko kilka ról niemieckich: Królową Nocy w Czarodziejskim flecie Mozarta, Sophie w Kawalerze z rożem oraz Zerbinettę w Ariadnie na Naxos, obie w dziełach Richarda Straussa.

Mesplé odniosła sukces również za granicą, występując w Teatrze Bolszoj w Moskwie, Royal Opera House w Londynie, La Scali w Mediolanie, Metropolitan Opera w Nowym Jorku (gdzie wystąpiła jako Gilda) oraz w Teatro Colón w Buenos Aires, gdzie śpiewała rolę Olimpii. ...