(Michel Barnier)

Michel Barnier (ur. 9 stycznia 1951 r.) jest francuskim politykiem, który w latach 2019–2021 pełnił funkcję szefa Zespołu ds. Relacji z Wielką Brytanią (UK Task Force/UKTF) w Komisji Europejskiej. Wcześniej, od października 2016 do listopada 2019 roku, sprawował funkcję głównego negocjatora w Zespole ds. Przygotowania i Prowadzenia Negocjacji z Wielką Brytanią na podstawie art. 50 TUE (Task Force 50/TF50).

Barnier zajmował kilka stanowisk w rządach Francji, w tym funkcję ministra rolnictwa i rybołówstwa w latach 2007–2009, ministra spraw zagranicznych w latach 2004–2005, ministra stanu ds. spraw europejskich w latach 1995–1997 oraz ministra środowiska w latach 1993–1995. Na szczeblu europejskim pełnił funkcję komisarza europejskiego ds. polityki regionalnej w latach 1999–2004 oraz komisarza europejskiego ds. rynku wewnętrznego i usług w latach 2010–2014. W latach 2010–2015 był wiceprzewodniczącym Europejskiej Partii Ludowej (EPP).

W sierpniu 2021 roku Barnier ogłosił swoją kandydaturę na prezydenta Francji w wyborach prezydenckich w 2022 roku, jednak ostatecznie nie zdołał uzyskać wystarczającego poparcia podczas kongresu partii Republikanie w 2021 roku.

Barnier urodził się w 1951 roku w La Tronche we francuskich Alpach, w rodzinie gaullistów. Jego ojciec był rzemieślnikiem zajmującym się skórą i tekstyliami. W młodości Barnier był harcerzem i chłopcem chórowym. W 1972 roku ukończył École Supérieure de Commerce de Paris.

W latach 70. Barnier pracował w sztabach różnych ministrów gaullistów, a w 1978 roku, w wieku 27 lat, został wybrany do Zgromadzenia Narodowego jako poseł z departamentu Sabaudii reprezentujący neo-gaullistów z partii Zgromadzenie na rzecz Republiki (RPR), gdzie sprawował mandat do 1993 roku.

Wraz z Jean-Claude'em Killym, jako współprzewodniczący COJO (Komitetu Organizacyjnego Igrzysk Olimpijskich), Barnier organizował Zimowe Igrzyska Olimpijskie w Albertville w 1992 roku.

Barnier po raz pierwszy wszedł do rządu Francji jako minister środowiska po miażdżącym zwycięstwie prawicy w wyborach legislacyjnych w 1993 roku. W 1995 roku Jacques Chirac mianował go sekretarzem stanu ds. spraw europejskich, funkcję tę sprawował do czasu porażki większości prezydenckiej w wyborach legislacyjnych w 1997 roku. Następnie, od 1999 roku do 31 marca 2004 roku, Barnier pełnił funkcję komisarza europejskiego ds. polityki regionalnej w Komisji Prodi. Później był ministrem spraw zagranicznych Francji w rządzie Jean-Pierre'a Raffarina aż do 5 czerwca 2005 roku, kiedy to Dominique de Villepin zastąpił go Philippe'em Douste-Blazy'm. Barnier uważał, że został niesprawiedliwie ukarany za zwycięstwo opcji „nie” we francuskim referendum w sprawie konstytucji europejskiej.

W marcu 2006 roku Barnier został wybrany wiceprzewodniczącym Europejskiej Partii Ludowej (EPP) na trzyletnią kadencję. Za prezydentury Nicolasa Sarkozy'ego, w wyniku przetasowań w rządzie Francji wywołanych rezygnacją Alaina Juppé po wyborach legislacyjnych w 2007 roku, ponownie wszedł do rządu jako minister rolnictwa. ...