(Paul Guimard)

(Paul Guimard) - Novel, Original Film Writer znany z pracy przy tego typu projektach: «Intersection» (1994), «Na Rozstaju» (1994),

Paul Guimard (3 marca 1921 – 2 maja 2004) był francuskim pisarzem, znanym z połączenia pasji do pisania z miłością do morza. Jego najbardziej znanym dziełem były *Les Choses de la Vie*, które zostały zaadaptowane na film przez Claude’a Sauteta z Romy Schneider i Michelem Piccolim, z całkowitą zmianą zakończenia.

Guimard urodził się w Saint-Mars-la-Jaille (Loire-Atlantique). Był żonaty z Benoîte Groult. Po słabych wynikach w prywatnej szkole Saint-Stanislas w Nantes, rozpoczął karierę jako dziennikarz. Podczas II wojny światowej relacjonował wydarzenia dla regionalnej gazety *L'Echo de la Loire*, a później pracował jako redaktor wiadomości w kolejnym regionalnym dzienniku, *L'Ouest-Eclair*. Przez cztery lata pisał o francuskim radiu na łamach opiniotwórczych artykułów *Tribune de Paris*.

W 1945 roku napisał komedię *Seventh Sky*, która była grana przez krótki czas. Jego kariera literacka rozpoczęła się w 1956 roku od udanej, nagradzanej powieści *False Friends* (Fałszywi przyjaciele). Rok później ukazała się jego kolejna nagradzana powieść, *Rue du Havre*.

W 1960 roku Guimard napisał komedię *A Best Man* ze swoim przyjacielem Antoine’em Blondinem w Paryżu. Rok później opublikował *The Irony of Fate* (Ironia losu), która, podobnie jak *Rue du Havre*, bada rolę przypadku w ludzkich relacjach. Książka posłużyła jako podstawa do filmu Edouarda Molinaro.

Guimard kierował misją dla francuskiego prezydenta François Mitterranda od jego wyboru w 1981 roku do sierpnia 1982 roku. "Moja jedyna skrucha to brak uzyskania w czasie mojego pobytu w Elizeum utworzenia akademii Morza" – powiedział Guimard, stwierdzając, że to doświadczenie „nie było sterowane, ale jedynie jednym długim wypadkiem”.

Guimard był członkiem organu ds. komunikacji audiowizualnej w latach 1982–1986. Następnie, po dekadzie, powrócił do literatury. Opublikował opowiadanie o Giraudoux, *Giraudoux? Hello!...* (1988) oraz powieści takie jak *A Combination of Circumstances* (Połączenie okoliczności) (1990), *The Stone Age* (Epoka kamienia) (1992) i *First Comers* (Pierwsi przybysze) (1997).

W 1993 roku otrzymał nagrodę za całokształt twórczości od Fundacji Księcia Pierre’a z Monako.

Paul Guimard zmarł w Hyères (Var). Był żonaty z francuską feministką i optymistyczną pisarką Benoîte Groult, która podzielała jego miłość do żeglarstwa. Styl obu pisarzy w tym zakresie się nieco zbiegał; najnowsze dzieła Groult (*Les Vaisseaux du coeur*) są bardziej nostalgiczne, a powieść Guimarda, również o ludzkim losie i morzu (*Le Mauvais temps*), jest bardziej wrażliwa na rolę ludzkiej woli w przeciwieństwie do przeznaczenia.

Większość powieści Guimarda porusza temat roli przypadkowości w życiu (głównie w *L'Ironie du sort*), czasu, zrozumienia przez człowieka ukrytych i ironicznych struktur, w których jest uwięziony. Jego najnowsze dzieło (*Le Mauvais temps*) opisuje radykalną przemianę postaci, która w dramatycznych okolicznościach wreszcie rozumie cenę życia i wagę osobistego wyboru, zmieniając swoje beznadziejne życie na lepsze.

Źródło: Artykuł "Paul Guimard" z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.

Najważniejsze dzieła (Paul Guimard)

Cała filmografia (Paul Guimard)