Jakub Dutronc (Jacques Dutronc)

Jakub Dutronc (Jacques Dutronc) - , Muzyka znany z pracy przy tego typu projektach: «Mado» (1976), «Mado» (1976), «Van Gogh» (1991), «Van Gogh» (1991), «Place Vendôme» (1998),

Jacques Dutronc (ur. 28 kwietnia 1943) to francuski piosenkarz, autor tekstów, gitarzysta, kompozytor i aktor. Do najbardziej znanych przebojów Dutronca należą "Il est cinq heures, Paris s'éveille" (który AllMusic określiło jako "jego najwyższy moment"), "Le Responsable" i "Les Cactus".

Dutronc grał na gitarze w rockowym zespole El Toro et les Cyclones. W latach 60. XX wieku pisał udane piosenki dla piosenkarki Françoise Hardy, zanim rozpoczął udaną karierę solową. Jego muzyka łączyła tradycyjny francuski pop i francuski rock, a także style takie jak psychodeliczny i garage rock. Odegrał również ważną rolę w ruchu muzycznym yéyé i od dawna współpracuje przy pisaniu piosenek z Jacquesem Lanzmannem. Według AllMusic, Dutronc jest „jednym z najpopularniejszych wykonawców w świecie francuskojęzycznym”, choć „pozostaje mało znany na terenach anglojęzycznych” poza oddanym mu kultem w Wielkiej Brytanii.

Później Dutronc spróbował swoich sił w aktorstwie filmowym, rozpoczynając w 1973 roku. Zdobył nagrodę César dla Najlepszego Aktora za rolę główną w filmie Van Gogh (1991) w reżyserii Maurice’a Pialata. Ożenił się z Hardy w 1981 roku i mają syna, gitarzystę Thomasa Dutronca (ur. 1973); para rozstała się w 1988 roku, ale nigdy nie wzięła rozwodu.

Jacques Dutronc urodził się 28 kwietnia 1943 roku przy ulicy 67 Rue de Provence w 9. dzielnicy Paryża, w domu swoich rodziców, Pierre’a i Madeleine. Jego ojciec był kierownikiem w państwowej firmie Office of Coal Distribution. Jacques kształcił się w szkole podstawowej Rocroy-Saint-Léon (obecnie liceum), École de la Rue Blanche (obecnie szkoła teatralna), a następnie w École Professionnelle de Dessin Industriel, gdzie od 1959 roku studiował projektowanie graficzne.

W 1960 roku Dutronc założył zespół, w którym sam grał na gitarze, kolega ze szkoły Hadi Kalafate był basistą, Charlot Bénaroch perkusistą (później zastąpiony przez André Crudota), a Daniel Dray wokalistą. W 1961 roku przesłuchali się dla Jacquesa Wolfsohna, dyrektora artystycznego Disques Vogue, który podpisał z nimi kontrakt i nadał im nazwę El Toro et les Cyclones. Zespół wydał dwa single, "L'Oncle John" i "Le Vagabond", ale rozpadł się, gdy Dutronc został zobowiązany do odbycia służby wojskowej.

Po zwolnieniu z armii w 1963 roku Dutronc krótko grał na gitarze w zespole akompaniującym Eddy’emu Mitchellowi, a także otrzymał pracę w Vogue jako asystent Jacquesa Wolfsohna. W tej roli współtworzył piosenki dla artystów takich jak ZouZou, Cléo i Françoise Hardy.

Wolfsohn poprosił Dutronca o współpracę z Jacquesem Lanzmannem, powieściopisarzem i redaktorem magazynu Lui, w celu stworzenia piosenek dla beatnikowskiego piosenkarza o imieniu Benjamin. Benjamin wydał EP w 1966 roku, zawierającą piosenki napisane z Dutroncem oraz kompozycję Lanzmanna i Dutronca, "Cheveux longs" ("Długie włosy"). Jednak Wolfsohn był rozczarowany nagraniem utworu "Et moi, et moi, et moi" przez Benjamina. Nagrano drugą wersję, z udziałem byłego kolegi z zespołu Dutronca, Hadiego Kalafate'a. Wolfsohn zapytał wtedy Dutronca, czy byłby zainteresowany nagraniem własnej wersji. Singiel osiągnął 2. miejsce na francuskich listach przebojów we wrześniu 1966 roku. ...

Źródło: Artykuł "Jacques Dutronc" z Wikipedii w języku angielskim, na licencji CC-BY-SA.

Najważniejsze dzieła Jakub Dutronc (Jacques Dutronc)

Cała filmografia Jakub Dutronc (Jacques Dutronc)