(Madeleine Ozeray) - znana z pracy przy takich projektach: «The Old Gun» (1975), «Stara strzelba» (1975), «Crime and Punishment» (1935), «Crime et Châtiment» (1935),
Wyciąg z Wikipedii, wolnej encyklopedii.
Madeleine Ozeray, z domu Magdeleine Marie Catherine Elisabeth Ozeray, urodziła się w Bouillon (Belgia) 13 września 1908 roku. Jej rodzicami byli Camille Ozeray (1855-1938), adwokat i liberalny poseł z prowincji Luksemburg, oraz Marie Deymann.
Uczyła się w Konserwatorium Królewskim w Brukseli, gdzie otrzymała pierwszą nagrodę za aktorstwo komediowe.
Dołączyła do trupy Louisa Jouveta. W wieku dwudziestu siedmiu lat, pod jego reżyserią, zagrała rolę Heleny w początkowej fazie *Wojny trojańskiej nie odbędzie się* Jeana Giraudoux w Théâtre de l'Athénée. Kilka lat później zagrała partnerkę Jouveta w poruszającym filmie Juliena Duviviera z 1939 roku, *Koniec dnia*, gdzie wcieliła się w rolę młodej Jeannette, całkowicie zauroczonej starym, donżuanskim i lekko szalonym komediantem (Jouveta). Zagrała tam z tą delikatną gracją, charakterystyczną zarówno dla kruchości, jak i żaru, którą wcześniej zaprezentowała w roli Rosalie w filmie Victora Trivasa z 1933 roku, *Na ulicach*.
Była matką chrzestną aktora, tancerza i piosenkarza Frédérica Norberta.
Madeleine Ozeray zmarła w Paryżu 28 marca 1989 roku w wieku 81 lat w wyniku choroby nowotworowej. Została pochowana na cmentarzu w swoim rodzinnym mieście.
W 2008 roku, z okazji obchodów setnej rocznicy jej urodzin, belgijski dziennikarz Dominique Zachary poświęcił jej całą książkę zatytułowaną: *Madeleine Ozeray, Ondyna Semois*, do której współtworzyli m.in. Christophe Malavoy i Frédéric Norbert. Wydana przez Éditions Racine, książka jest referencyjnym opracowaniem na temat życia i twórczości artystki oraz jedyną publikacją poświęconą aktorce od czasu jej śmierci.
Informacje i zdjęcie pochodzą z artykułu Madeleine Ozeray na Wikipedii, licencja CC-BY-SA, pełna lista współtwórców na Wikipedii.