(Étienne Mougeotte)

Étienne Mougeotte (4 marca 1940 – 7 października 2021) był francuskim dziennikarzem i dyrektorem mediów. Podczas swojej pięćdziesięcioletniej kariery pełnił funkcję wiceprezesa grupy TF1 i od 1987 do 2007 roku, wraz z Patrickiem Le Layem, był dyrektorem ds. satelitarnych TF1. W latach 2008–2012 kierował redakcją „Le Figaro”, a od 2012 do 2018 roku był dyrektorem generalnym Radio Classique. W latach 2015–2020 sprawował funkcję prezesa Groupe Valmonde, w skład którego wchodzi magazyn „Valeurs actuelles”.

Mougeotte urodził się w La Rochefoucauld 4 marca 1940 roku, w czasie dziwnej wojny. Jego ojciec pracował jako inspektor w SNCF, a matka była gospodynią domową w Charente. Ojciec zmarł, gdy Étienne miał 18 lat, co zmusiło jego matkę do podjęcia pracy. Uczęszczał do klasy khâgne w Lycée Henri-IV, co przygotowało go do studiów w Sciences Po, gdzie został wiceprezesem Narodowej Unii Studentów Francji (Union Nationale des Étudiants de France). Sprzeciwiał się prezydentowi Charlesowi de Gaulle'owi, zachowując jednocześnie postawę antymarksistowską. W czasie studiów grał w koszykówkę u boku Lionela Jospina. Studia ukończył w Instytucie Prasowym (Institut de Presse).

Mougeotte rozpoczął karierę w „Paris-Normandie”, a następnie dołączył do France Inter jako reporter i korespondent w Bejrucie. Podczas pobytu w Libanie często współpracował z tamtejszym radiem. Dla France Inter relacjonował m.in. wojnę sześciodniową. Następnie, w czasie maja '68, pracował jako redaktor gazet w Europe 1. W 1969 roku dołączył do Office de Radiodiffusion Télévision Française (ORTF), gdzie wraz z Philippe'em Gildasem prowadził serwis informacyjny „Information Première”. W latach 1972–1973 pracował w RTL, po czym w 1974 roku powrócił do Europe 1, gdzie do 1981 roku pełnił funkcję redaktora i dyrektora newsów.

W 1987 roku Mougeotte dołączył do TF1, która została właśnie wykupiona przez grupę Bouygues. Szybko został wiceprezesem grupy TF1, a w 1989 roku dyrektorem antenowym stacji. W 1987 roku zdiagnozowano u niego raka gardła; choć wyzdrowiał, choroba pozostawiła trwały ślad w jego głosie. Jemu i Patrickowi Le Layowi przypisuje się sukces grupy w latach 90. i 2000. Był odpowiedzialny za zatrudnienie wielu osobistości, które stały się znanymi prezenterami, takimi jak Nikos Aliagas, Arthur, Christophe Dechavanne czy Jean-Luc Reichmann. Pod kierownictwem Mougeotte'a odniosły sukces także liczne programy, m.in. „Ciel, mon mardi!”, „À prendre ou à laisser” czy „Qui veut gagner des millions?”. Cieszył się wielkim uznaniem dzięki swoim umiejętnościom dziennikarskim i profesjonalizmowi.

W latach 1994–2007 Mougeotte pełnił również funkcję prezesa La Chaîne Info, całodobowego kanału informacyjnego grupy TF1. W 2006 roku został wiceprezesem France 24.

Mougeotte opuścił TF1 w 2007 roku, aby zostać konsultantem ds. komunikacji. Pozostał jednak doradcą prezesa grupy TF1, Nonce'a Paoliniego, który zastąpił Patricka Le Laya. W sierpniu 2007 roku zaczął pracować dla magazynu „Le Figaro Magazine”, a w listopadzie tego samego roku został dyrektorem redakcyjnym grupy „Le Figaro”, zastępując Nicolasa Beytouta. 2 grudnia 2007 roku dołączył do zespołu prowadzących program „Le Grand Jury”. W 2012 roku brał udział w działaniach grupy wspierającej reelekcję prezydenta Nicolasa Sarkozy'ego. W lipcu 2012 roku opuścił stanowisko dyrektora redakcyjnego „Le Figaro”, a jego miejsce zajął Alexis Brézet. W tym samym miesiącu przez krótki czas pracował jako konsultant w TVous. ...