(Columba Domínguez) - znana z pracy przy takich projektach: «The River and Death» (1954), «El río y la muerte» (1954), «Pueblerina» (1949), «Pueblerina» (1949), «Arriba Michoacán» (1987),
Columba Domínguez Adalid (4 marca 1929 – 13 sierpnia 2014) była meksykańską aktorką filmową. Uważana za kluczową postać w Złotej Erze meksykańskiego kina. Była jedną z muz reżysera Emilio Fernándeza, z którym była ponadto związana romantycznie przez kilka lat. Szczególnie zapamiętana została za rolę w filmie *Pueblerina* (1949), uważanym za jeden z klejnotów meksykańskiego kina.
Columba Domínguez Adalid urodziła się 4 marca 1929 roku w Guaymas, Sonora, w Meksyku, i jeszcze w młodym wieku przeprowadziła się z rodziną do Meksyku. Podczas jednej z imprez, w towarzystwie siostry, została dostrzeżona przez meksykańskiego reżysera Emilio Fernándeza, który zachwycił się jej urodą o wyraźnie meksykańskich rysach i dał jej szansę zadebiutować w filmach w niewielkich rolach, takich jak *La perla* (1945) i *Río Escondido* (1947). W 1948 roku Fernández powierzył jej rolę antagonistki w filmie *Maclovia* (1948), u boku Marii Félix. Jej występ spotkał się z uznaniem krytyków, a dzięki temu filmowi Fernández powierzył jej główną rolę, która miała stać się jej najlepszym filmem: *Pueblerina* (1948). Dzięki temu filmowi Columba szybko zyskała sławę i stała się znana na całym świecie, prezentując się na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Karlowych Warach. W tym samym roku wystąpiła w *La Malquerida* z Dolores del Río i Pedro Armendárizem. Po sukcesie *Pueblerina*, Columba została zaangażowana we Włoszech do udziału w filmie *L'Edera* (1950). Tego samego roku nakręciła *Un día de vida*, który przeszedł niezauważony w Meksyku, ale odniósł ogromny sukces w byłej Jugosławii, gdzie został wydany w 1952 roku. Osadzona w rolach związanych z meksykańską tożsamością, Columba zerwała zawodowo współpracę z Fernándezem w 1952 roku, co pozwoliło jej stać się pierwszoplanową gwiazdą i pracować pod kierownictwem innych reżyserów, takich jak Luis Buñuel (z którym współpracowała przy *El río y la muerte* (1955)), Fernando Méndez (reżyser kultowego filmu *Ladrón de cadáveres* (1957), uważanego za jeden z najlepszych meksykańskich filmów grozy) i Ismael Rodriguez (który zaangażował ją do występu w dwóch arcydziełach: *Los Hermanos de Hierro* (1961) i *Ánimas Trujano* (1962), z japońskim aktorem Toshiro Mifune), między innymi. W 1962 roku wzięła udział w *El tejedor de milagros*, filmie, który reprezentował Amerykę Łacińską na IX Berlińskim Festiwalu Filmowym. Columba zagrała również pierwszą oficjalną scenę nagości w meksykańskim kinie w filmie *La virtud desnuda* (1956). W telewizji Domínguez wystąpiła w kilku telenowelach, takich jak *La tormenta* (1967) i *El carruaje* (1972). Jej ostatni występ telewizyjny miał miejsce w *Aprendiendo a amar* (1979). Po przejściu na emeryturę w 1987 roku, Columba poświęciła się tańcu, humanistycznej sztuce, malarstwu (organizując wystawy w Europie) i grze na fortepianie. W 2008 roku, po ponad 20 latach nieobecności w kinie, meksykański reżyser Roberto Fiesco zaprosił ją do udziału w krótkometrażowym filmie *Paloma*. Tego samego roku Domínguez została uhonorowana przez Międzynarodowy Festiwal Filmowy de la Frontera w Ciudad Juárez, podczas którego zaprezentowano niektóre z najbardziej reprezentatywnych filmów, w których brała udział. W 2010 roku Domínguez wystąpiła w filmach *La cebra* i *Borrar la memoria*. W 2012 roku zagrała w filmie *El último trago*. W maju 2013 roku Columba Domínguez została uhonorowana Złotym Ariel za wkład w meksykański przemysł filmowy.