(Roberto Mancini)

(Roberto Mancini) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Svennis: Arrivederci Italien» (2024), «Svennis: Arrivederci Italien» (2024),

Roberto Mancini (wymowa włoska: [roˈbɛrto manˈtʃiːni]; ur. 27 listopada 1964) – włoski trener piłkarski i były piłkarz. Od 2018 roku jest selekcjonerem reprezentacji Włoch.

Jako piłkarz Mancini grał na pozycji cofniętego napastnika i najbardziej znany był z występów w Sampdorii, gdzie rozegrał ponad 550 meczów i pomógł drużynie zdobyć mistrzostwo Serie A, cztery Puchary Włoch oraz Puchar Zdobywców Pucharów Europy. Rozegrał 36 meczów w reprezentacji Włoch, biorąc udział w Mistrzostwach Europy 1988 i Mistrzostwach Świata 1990, osiągając w obu turniejach półfinał, choć nie zagrał ani minuty podczas mundialu w 1990 roku. W 1997 roku, po 15 latach w Sampdorii, Mancini przeniósł się do Lazio, gdzie zdobył kolejne scudetto i Puchar Zdobywców Pucharów, a także Superpuchar UEFA i dwa kolejne Puchary Włoch. Razem z Gianluigim Buffonem jest piłkarzem z największą liczbą zdobytych Pucharów Włoch (6). Jako zawodnik Mancini często prowadził rozmowy motywacyjne z drużyną w przerwie. Pod koniec kariery piłkarskiej został asystentem Sven-Görana Erikssona w Lazio.

Jego pierwszą rolą trenerską była praca w Fiorentinie w 2001 roku, w wieku zaledwie 36 lat, gdzie wygrał Puchar Włoch. W następnym sezonie objął stanowisko trenera w Lazio, gdzie poprowadził klub do kolejnego Pucharu Włoch. W 2004 roku Mancini otrzymał ofertę objęcia funkcji trenera w Interze Mediolan, z którym zdobył trzy z rzędu mistrzostwa Serie A, ustanawiając rekord klubowy; został zwolniony w 2008 roku. Po ponad rocznej przerwie w karierze piłkarskiej, Mancini został mianowany menedżerem Manchesteru City w grudniu 2009 roku. Pomógł City wygrać Puchar Anglii w sezonie 2010–11, pierwsze duże trofeum klubu od 35 lat, oraz mistrzostwo ligi w sezonie 2011–12, pierwsze od 44 lat. Mancini objął obowiązki menedżerskie w tureckim klubie Galatasaray we wrześniu 2013 roku, zdobywając Puchar Turcji w swoim jedynym sezonie w klubie, zanim wrócił do Interu Mediolan na kolejne dwa lata, a następnie prowadził rosyjski Zenit. W 2018 roku objął stery reprezentacji Włoch po tym, jak Włosi nie zakwalifikowali się na Mistrzostwa Świata 2018. W 2021 roku Mancini poprowadził Włochy do drugiego w historii tytułu Mistrza Europy na Euro 2020. Pod jego kierownictwem Włochy ponownie nie zakwalifikowały się na Mistrzostwa Świata, przegrywając z Macedonią Północną.

Uważany za specjalistę od pucharów, Mancini dotarł co najmniej do półfinału ważnych krajowych rozgrywek pucharowych w każdym sezonie swojej kariery trenerskiej, od 2002 do 2014 roku. Posiada wiele rekordów, w tym rekord największej liczby kolejnych finałów Pucharu Włoch w latach 2004–2008, raz z Lazio w 2004 roku i cztery razy z Interem Mediolan w kolejnych sezonach.

Powyższy opis pochodzi z artykułu na Wikipedii Roberto Mancini, licencjonowanego na zasadach CC-BY-SA, pełna lista współautorów na Wikipedii.

Najważniejsze dzieła (Roberto Mancini)

Cała filmografia (Roberto Mancini)