Joan Crawford (Joan Crawford)

Joan Crawford (urodzona jako Lucille Fay LeSueur; 23 marca 1904 (?) – 10 maja 1977) była amerykańską aktorką. Karierę rozpoczęła jako tancerka w objazdowych trupach teatralnych, zanim zadebiutowała na Broadwayu. W 1925 roku podpisała kontrakt filmowy ze studiem Metro-Goldwyn-Mayer. Początkowo sfrustrowana rozmiarem i jakością powierzanych jej ról, Crawford rozpoczęła kampanię PR-ową i do końca lat 20. zbudowała wizerunek ogólnokrajowo znanej „flapperki”. W latach 30. sława Crawford dorównywała sławie jej koleżanek z MGM, Normy Shearer i Grety Garbo. Crawford często wcielała się w role pracowitych młodych kobiet, które odnajdują miłość i sukces finansowy. Te historie o drodze „od łachmanów do bogactwa” były dobrze odbierane przez widzów w czasach Wielkiego Kryzysu i cieszyły się popularnością wśród kobiet. Crawford stała się jedną z najwybitniejszych gwiazd Hollywood i jedną z najlepiej opłacanych kobiet w Stanach Zjednoczonych, jednak jej filmy zaczęły przynosić straty. Pod koniec lat 30. określano ją mianem „trucizny dla kas biletowych”.

Po niemal dwuletniej nieobecności na ekranie Crawford powróciła w wielkim stylu, grając główną rolę w filmie „Mildred Pierce” (1945), za którą otrzymała Oscara dla najlepszej aktorki. W 1955 roku, poprzez małżeństwo z prezesem firmy Alfredem Steele'em, związała się z Pepsi-Cola Company. Po jego śmierci w 1959 roku Crawford została wybrana na jego miejsce do rady nadzorczej, z której została przymusowo odsunięta w 1973 roku. Regularnie grała w filmach i telewizji przez całe lata 60., kiedy to jej występy stały się rzadsze; po premierze horroru „Trog” w 1970 roku Crawford wycofała się z ekranu. Po publicznym występie w 1974 roku, po którym opublikowano niekorzystne zdjęcia, Crawford wycofała się z życia publicznego. Stawała się coraz bardziej samotniczką aż do swojej śmierci w 1977 roku.