(Manuel Amoros)

Manuel Amoros (ur. 1 lutego 1962) to były francuski piłkarz zawodowy, który grał na pozycji prawego obrońcy. 82 razy wystąpił w reprezentacji Francji, grając w finałach Mistrzostw Europy w 1984 i 1992 roku oraz w finałach Mistrzostw Świata w 1982 i 1986 roku.

Urodzony w Nîmes w departamencie Gard, Amoros spędził większość swojej kariery w Monako, grając w pierwszej lidze francuskiej. W finale Pucharu Europy w 1991 roku grając w barwach Marsylii, zmarnował rzut karny, po czym Czerwona Gwiazda Belgrad wygrała mecz 5–3 w serii rzutów karnych.

Amoros urodził się we Francji z rodziców pochodzenia hiszpańskiego, którzy uciekali przed reżimem Francisco Franco. Reprezentował on kadrę narodową Francji.

Wyróżnił się podczas występów w barwach „Tricolore” na Mistrzostwach Świata w 1982 i 1986 roku. W półfinale z RFN w 1982 roku w 89. minucie trafił w poprzeczkę, a w serii rzutów karnych skutecznie sfinalizował swoją próbę, zanim Francja ostatecznie odpadła z turnieju.

Podczas Mistrzostw Europy w 1984 roku organizowanych we Francji, Amoros zaprezentował swoją gorszą stronę, gdy w meczu otwarcia z Danią został wyrzucony z boiska za uderzenie głową duńskiego pomocnika Jespera Olsena. Otrzymał zakaz gry na trzy spotkania. Jednak w finale przeciwko Hiszpanii selekcjoner Michel Hidalgo wystawił go jako rezerwowego w meczu, który „Les Bleus” wygrali 2:0 na Parc des Princes.

Na Mistrzostwach Świata w 1986 roku 24-letni Amoros został wybrany przez międzynarodową prasę najlepszym lewym obrońcą turnieju.

W czerwcu 2010 roku Amoros został mianowany selekcjonerem reprezentacji Komorów, którą prowadził do września 2010 roku. W styczniu 2012 roku został nowym trenerem Beninu, zastępując Edme Codjo, który sprawował tę funkcję od sierpnia 2011 roku.