Fernand Gravey (Fernand Gravey)

Fernand Gravey (ur. 25 grudnia 1905 w Ixelles w Belgii – zm. 2 listopada 1970 w Paryżu we Francji), znany w Stanach Zjednoczonych jako Fernand Gravet, był synem aktorów Georges'a Mertensa i Fernande Depernay, którzy występowali w filmach niemych produkowanych przez pionierskie studio Belge Cinéma Film (spółkę zależną Pathé).

Gravey zaczął występować w wieku pięciu lat pod kierunkiem ojca.

Przed I wojną światową kształcił się w Wielkiej Brytanii i biegle władał zarówno językiem francuskim, jak i angielskim, co okazało się przydatne w jego rolach filmowych. Podczas wojny Gravey służył w brytyjskiej marynarce handlowej (British Merchant Marine Corp).

W 1936 roku poślubił francuską aktorkę Jane Renouardt, która była od niego o 15 lat starsza. Pozostali razem aż do jego śmierci z powodu ataku serca 2 listopada 1970 roku. Jane zmarła 3 lutego 1972 roku. Para nie miała dzieci.

Gravey wystąpił w czterech filmach w latach 1913 i 1914 (jako Fernand Mertens), ale jego pierwszym ważnym filmem był wydany w 1930 roku „L'Amour Chante”. W 1933 roku zagrał w „Bitter Sweet”, swoim pierwszym filmie w języku angielskim, który zyskał większą sławę w wersji z 1940 roku z Jeanette MacDonald i Nelsonem Eddy’m.

W 1937 roku, po występie w kilku kolejnych produkcjach francuskich i brytyjskich, Gravey udał się do Hollywood, gdzie pisownia jego nazwiska została zmieniona na Gravet. Stał się on obiektem dość szeroko zakrojonej kampanii reklamowej (instruującej widzów, jak poprawnie wymawiać jego nazwisko: „rymuje się z gravy”). Niestety dla Graveya, oferowano mu jedynie standardowe role – typy galijskich kochanków, które w latach 50. i 60. grał Louis Jourdan.

Dwa pierwsze filmy, które nakręcił w Hollywood, powstały dla studia Warner Brothers: „The King and the Chorus Girl” (1937) z Joan Blondell i Jane Wyman oraz „Fools for Scandal” (1938) z Carole Lombard i Ralph Bellamy. Następnie Gravey podpisał kontrakt z Metro-Goldwyn-Mayer i otrzymał rolę Johanna Straussa w kosztownym filmie biograficznym „Wielki walc” z Luise Rainer i Milizą Korjus.

MGM planowało następnie obsadzić Graveya w filmowej wersji powieści przygodowej Rafaela Sabatiniego „Scaramouche”, jednak aktor wrócił do Francji tuż przed rozpoczęciem nazistowskiej okupacji. Choć zgodził się występować w zatwierdzonych przez Niemców filmach francuskich, Gravey jako członek Francuskiej Tajnej Armii i Legionu Cudzoziemskich działał na rzecz podważenia władzy najeźdźców.

Po wojnie Gravey był uznawany za bohatera wojennego i nadal występował w produkcjach francuskich, takich jak „La Ronde” (z Danielle Darrieux) oraz „Royal Affairs in Versailles” (1954). Do jego ostatnich ról w języku angielskim należały „Jak ukraść milion” (1966), „Broń dla San Sebastian” (1968) oraz „Szalona kobieta z Chaillot” (1969), w którym wcielił się w postać inspektora policji.