Nobuo Nakamura (Nobuo Nakamura)

Nobuo Nakamura (中村伸郎 Nakamura Nobuo, 14 września 1908–5 lipca 1991) był japońskim aktorem, który w latach 50. i 60. XX wieku wystąpił w znaczących filmach Akiry Kurosawy i Yasujirō Ōzu. Do jego prawdopodobnie najsłynniejszych ról należą bezduszny zastępca burmistrza w filmie „Żyć” (1952) Kurosawy oraz zniewolony przez żonę mąż fryzjerki w „Tokijskiej opowieści” (1953) Ōzu.

Nakamura zasłynął wieloma wybitnymi kreacjami teatralnymi. W 1937 roku wraz z Haruko Sugimurą, Seijim Miyaguchim i Masayukim Morim założył zespół Bungakuza. Nakamura wcielił się w postać Poloniusza w „Hamlecie”, Heroda w „Salome” Wilde’a, Aleksandra Władimirowicza Serebriakowa w „Wujku Wani” Czechowa oraz Krappa w „Ostatniej taśmie Krappa”. Wystąpił również w „Makbecie”, „Kupcu weneckim” i „Sadzie wiśniowym”. W latach 50. i 60. grał główne role w sztukach Yukio Mishimy, takich jak „Rokumeikan”, „Mój przyjaciel Hitler” i innych. W 1963 roku Nakamura opuścił zespół Bungakuza i wraz z Mishimą założył kompanię NLT. Za jego najsłynniejszą i najbardziej udaną rolę uznaje się Profesora w „Lekcji” Ionesco. Po raz pierwszy wystąpił w „Lekcji” w 1972 roku i grał Profesora w każdy piątkowy wieczór w małym teatrze w dzielnicy Shibuya w Tokio aż do 1983 roku.

Powyższy opis pochodzi z artykułu w Wikipedii „Nobuo Nakamura”, na licencji CC-BY-SA, pełna lista autorów dostępna w Wikipedii.