Jean-Patrick Capdevielle (Jean-Patrick Capdevielle)

Jean-Patrick Capdevielle (ur. 19 grudnia 1945) to francuski autor tekstów, kompozytor, wokalista, muzyk i malarz, który wywarł wpływ na francuską scenę rockową w latach 80.

Twórczość Capdevielle'a, będąca mieszanką wpływów amerykańskich i brytyjskich, charakteryzuje się jego chrypliwym głosem. Wiele z jego tekstów opiera się na koncepcjach anarchistycznych i wizjonerskich, a rytmika nawiązuje do scen klubowych Londynu lat 60. i Nowego Jorku z końca lat 70.

Capdevielle urodził się 19 grudnia 1945 roku w Levallois-Perret w pobliżu Paryża. Maturę zdał w wieku 15 lat, po czym podjął studia medyczne i prawnicze.

Po studiach pracował jako dziennikarz i fotograf w różnych francuskich magazynach, m.in. „Salut les copains”, „Mademoiselle Age Tendre”, „SuperHebdo”, „Actuel” (poświęconym kontrkulturze) oraz „Lui” lub „Paris Match”. Następnie został dyrektorem artystycznym i stworzył magazyn dla młodzieży, który krótko potem sprzedał.

W latach 60. udał się w podróż do Stanów Zjednoczonych, gdzie mieszkał przez dwa lata w kamperze marki Volkswagen. Mieszkał również w Londynie, gdzie poznał The Beatles, The Rolling Stones oraz Jimiego Hendrixa, a z Ericiem Claptonem związała go bliska przyjaźń.

W 1970 roku osiedlił się na wyspie Ibiza na Balearach, gdzie oddał się malarstwu i komponowaniu muzyki. W 1978 roku Capdevielle otrzymał od przyjaciela w prezencie gitarę elektryczną i zaczął pisać swoje pierwsze piosenki. Doprowadziło to do nagrania pierwszej płyty pt. „Solitude”, opisanej jako „reggae po francusku”, wydanej przez Ketchup Music (wytwórnię należącą do francusko-amerykańskiego artysty Williama Shellera). Pierwsza płyta odniosła umiarkowany sukces. Gdy wytwórnia później zaprzestała działalności, jego początkowy sukces pozwolił mu na podpisanie kontraktu z CBS.

W sierpniu 1979 roku ukazał się pierwszy album Capdevielle'a, „Les Enfants des Ténèbres et les Anges de la rue”. Co nieoczekiwane, utwór z drugiej strony singla („Quand t'es dans le Désert”) odniósł większy sukces komercyjny niż sam singiel. Trzydzieści pięć lat później Capdevielle wciąż jest we Francji pamiętany dzięki tej piosence.

Drugi album, „/2”, wydany w 1980 roku, również okazał się wielkim sukcesem. Utwory „C'est dur d'être un héros” oraz „Oh Chiquita” sprzedały się odpowiednio w nakładach 150 000 i 200 000 egzemplarzy.

Dwa pierwsze albumy otrzymały platynowe certyfikaty, z liczbą sprzedanych egzemplarzy przekraczającą 200 000 dla każdego z nich. W 2010 roku magazyn „Rolling Stone” zaklasyfikował je wśród „100 najważniejszych albumów francuskiego rocka”.

W latach 1980–1982 Capdevielle zrealizował trzy trasy koncertowe w Paryżu: dwa występy w The Olympia i jeden w Palais des Sports.

W 1982 roku Capdevielle wydał swój trzeci album „L'Ennemi Public”, nagrany w Bearsville Sound Studio (obok Woodstock) z udziałem uznanych amerykańskich muzyków, takich jak Wells Kelly (akompaniator Meat Loafa). Tekst pierwszej piosenki, „Tu es pas fait pour ça”, bezpośrednio potępia wpływ mediów („Sądzą cię w imię praw, które sami wymyślają / Dla nich zawsze jesteś na brudnej ścieżce / Musisz opuścić swój karuzel / Jeśli nikt cię nie chroni / Ważą twój gniew ciężarem swoich intryg / Wygląda na to, że musisz wszystko wystawić w witrynie / Musisz wiedzieć, jak pełzać po ziemi / Aby stać się prawdziwym piosenkarzem pop”). ...

Źródło: Artykuł „Jean-Patrick Capdevielle” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.