Luiza Wiard (Louise Weard) - Podziękowania, , Reżyser, Scenarzysta, Producent, Montażysta, Autor historii, Operator kamery A, Operator dźwięku, Operator kamery, Producent wykonawczy, Technik oświetlenia znana z pracy przy takich projektach: «Teenage Sex and Death at Camp Miasma» (2026), «Miłość, śmierć i dojrzewanie w Camp Miasma» (2026), «Teenage Sex and Death at Camp Miasma» (2026), «Teenage Sex and Death at Camp Miasma» (2026), «Teenage Sex and Death at Camp Miasma» (2026),
Louise Weard to reżyserka z wykształceniem z semiotyki filmu. Pochodząca z zachodniej Kanady, zaczynała jako operatorka filmowa legendarnego Ryana Nicholsona z FX, a następnie wyrosła na ekscytujący, nowy głos w undergroundowym horrorze dzięki swojemu przełomowemu filmowi krótkometrażowemu „Computer Hearts”. Razem ze swoją partnerką filmową, Dionne Copland, Louise założyła w 2016 roku CyberCraft Video i wyprodukowała krótkie filmy „Inferno” i „Haxx Deadroom”, a także niskobudżetowy queerowy slasher „Cuties”. Po szkole filmowej wyprodukowała pełnometrażowy debiut Dionne Copland, horror o stworzeniu w chatce w lesie „Cold Wind Blowing”, który został wydany w 2022 roku.
Od zawsze fascynowała się głęboko osobistymi (i perwersyjnymi) filmami, które przesuwają granice, co zaowocowało otrzymaniem nagrody za Najodważniejszą Rolę w 2015 roku za jej film krótkometrażowy „S.I.D.S.”, w którym zagrała samą siebie jako transpłciową kobietę poszukującą nielegalnej operacji. Prawie dekadę po ukończeniu swojego debiutanckiego filmu, „Computer Hearts”, został on ponownie odkryty jako istotne dzieło w kinie transgenderycznym i wyświetlony w The Music Box w Chicago, IL podczas imprezy Music Box of Horrors w październiku 2022 roku.
Jej pisarstwo z zakresu teorii filmu obejmuje prace nad semiotyką ekranową Markiza de Sade’a oraz obszerną historię filmów przedstawiających urazy narządów płciowych, które można znaleźć w książce „Divergent Terror: The Crossroads of Queerness and Horror”. We wrześniu 2022 roku współprowadziła wydarzenie „100 Najlepszych Zabójstw” na Fantastic Fest, poświęcone scenom kastracji w filmie.
Dla Louise kino to sposób na oświetlenie najbardziej sekretnych i problematycznych części siebie oraz wykorzystanie narracji do nawiązania kontaktu z innymi dziwakami i wyrzutkami, aby nikt nie czuł się samotny. Jej obsesje to rytualna Magia, Gnoza i UFO, a gdy nie kręci filmów, można ją znaleźć promującą niedocenianych wizjonerskich twórców filmowych poprzez swoje pisarstwo i role na różnych festiwalach filmowych. Wyreżyserowała również kilka mocnych teledysków dla artystów Ravine Angel i Lauren Bousfield, a podczas kręcenia jednego z nich mogła "przypadkowo" przeprowadzić rytuał, który sprawił, że stała się transpłciowa.