(Richard Sanderson)

(Richard Sanderson) - Songs znany z pracy przy tego typu projektach: «The Party» (1980), «Prywatka» (1980), «LOL (Laughing Out Loud)» (2009), «LOL» (2009), «Sunny» (2011),

Richard Sanderson (ur. 5 marca 1953 w Taplow) to angielski piosenkarz, najbardziej znany ze swoich przebojów "Reality", "So Many Ways" i "She's a Lady".

Urodzony w Anglii, jako syn szkockiego perkusisty i francuskiej akordeonistki, Sanderson od najmłodszych lat został zaszczepiony miłością do muzyki i szybko sam stał się muzykiem.

Rozpoczął naukę gry na pianinie w wieku pięciu lat. W wieku 15 lat uczył się gry na gitarze, a dwa lata później został organistą lokalnego zespołu rockowego, Lover's Love. Zespół wydał cztery single, w tym "Youth Has Gone (Amour De Papier)", piosenkę, do której powrócił po latach, tworząc "Find a Reason Why". Trzy lata później został oficjalnym pianistą Nancy Hollaway i Davida Christie. W wieku 21 lat założył własny zespół i grał w hotelach na całym świecie. Następnie wyjechał do Stanów Zjednoczonych i grał z różnymi zespołami, jednocześnie studiując harmonię i orkiestrację w Berklee College of Music.

W wieku 25 lat Sanderson powrócił do Anglii i został zatrudniony w słynnym studiu nagraniowym Trident. Pod szyldem Vogue Records wydał swój pierwszy solowy singiel "Un Vent de Folie" pod nazwiskiem Richard Lory. Następnie w 1979 roku wydał swój pierwszy album, "No Stickers Please". W studiu Trident poznał słynnego kompozytora filmowego Vladimira Cosmę i został wybrany do wykonania głównego motywu przeboju filmowego "La Boum" z Sophie Marceau w roli głównej. To on jest głosem piosenek "Reality", "Murky Turkey" i "Go on Forever". Piosenki pojawiły się na ścieżce dźwiękowej filmu oraz jako single z innymi utworami z filmu.

Piosenka "Reality" stała się numerem jeden w 15 krajach, w tym we Francji, Niemczech, Austrii, Włoszech i Szwajcarii, sprzedając się w nakładzie ośmiu milionów egzemplarzy w całej Europie i Azji. "Reality" jest dobrze znane w Niemczech i było wielokrotnie coverowane w programie DSDS, niemieckiej wersji American Idol.

W 1982 roku Polygram wydało nowy album studyjny Sandersona, "I'm in Love". Niemiecka wersja różni się dwoma utworami od francuskiej ("Not Made for Me" i "Reality"). Singiel "She's a Lady" stał się numerem jeden we Włoszech i numerem cztery w Europie i Azji, sprzedając się w nakładzie ponad trzech milionów egzemplarzy. Album "Surprise" został wydany w 1984 roku i zawierał piosenki z filmu "La Boum 2", zaśpiewane przez niego zamiast Cook da Books lub Freddiego Meyera. "Surprise" jest obecnie rzadką płytą winylową.

"Fairy Tale" został wydany w 1984 roku jako ścieżka dźwiękowa do filmu "L'unique". Album został wydany na CD trzy lata później. W 1987 roku wydał album "Reality" pod szyldem Carrere oraz "Songs For Lovers" pod szyldem Blow Up.

W wieku 35 lat Sanderson zaczął pracować nad muzyką filmową i został oficjalnym kompozytorem Daniela Costelle, reżysera wielu filmów dokumentalnych historycznych, takich jak "La Victoire en Couleurs", który w 1995 roku był nominowany do nagrody Emmy w kategorii najlepszego filmu zagranicznego.

W 1990 roku wydał swój ostatni album muzyki pop, "Anytime at All". Piosenka "When the Night Comes" stała się numerem jeden w Azji, a "So Many Ways" osiągnęła Top Ten w RFA.

Sanderson komponował dla Barbary Hendricks i wyprodukował kilka albumów muzyki żydowskiej. Piękno tych pieśni szabatowych zainspirowało go do nagrania niektórych z nich w języku angielskim z nowoczesną orkiestracją. Jego album "Legend: Visiting The Testament" został wydany w 1999 roku.

Najważniejsze dzieła (Richard Sanderson)

Cała filmografia (Richard Sanderson)