(Irene Manning)

(Irene Manning) - znana z pracy przy takich projektach: «Yankee Doodle Dandy» (1942), «Yankee Doodle Dandy» (1942),

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Irene Manning (ur. Inez Harvuot, 17 lipca 1912 – zm. 28 maja 2004) była amerykańską aktorką i piosenkarką.

Urodziła się 17 lipca 1912 roku w Cincinnati, w stanie Ohio, w rodzinie pięciorga rodzeństwa. Obaj jej rodzice byli śpiewakami. Jej rodzina uwielbiała pikniki na łonie natury, podczas których główną atrakcją było wspólne śpiewanie. To rodzinne środowisko pomogło Irene rozwinąć żywe zainteresowanie śpiewem w bardzo młodym wieku. Jej siostry później narzekały, że mała Irene śpiewała we śnie, nie pozwalając im spać. Irene szkoliła się jako śpiewaczka operowa w Eastman School of Music w Rochester.

Występując z żeńskim zespołem USO w Anglii, Irene została poproszona o występ z liderem orkiestry Glennem Millerem w 1944 roku. Miller był zaangażowany w nagrywanie muzyki swingowej, która miała być nadawana do nazistowskich Niemiec w ramach American Broadcasting System w Europie. Ponieważ przed II wojną światową była gwiazdą operetki i biegle śpiewała po niemiecku, poproszono ją o zaśpiewanie kilku amerykańskich piosenek popowych, które zostały przetłumaczone na niemiecki tekst.

Początkowo była krótko wymieniana jako Hope Manning w swoich pierwszych filmach, kiedy w 1936 roku zaczynała pracę w wytwórni Republic Studios. Jej debiutancki film obsadził ją w roli głównej w westernie "Stary Obóz" u boku Gene'a Autry'ego. Irene raz żartobliwie powiedziała, że "zostawiła operetkę dla westernu".

Do początku lat 40. Irene była zatrudniona w wytwórni Warner Bros. jako aktorka i piosenkarka na kontrakcie. Prawdopodobnie najlepiej zapamiętana jest jako diwa "Fay Templeton" w filmie "Yankee Doodle Dandy" (1942) u boku Jamesa Cagney'a. W tym filmie miała scenę, w której musiała jednocześnie grać, śpiewać piosenkę "Mary" i grać na pianinie. Wystąpiła z Humphreyem Bogartem w filmie "The Big Shot" (1942) i z Dennisem Morganem w filmach "Piosenka Pustyni" (1943) i "Shine On, Harvest Moon" (1944).

Jej kontrakt został przejęty przez Metro-Goldwyn-Mayer (MGM), aby jej umiejętności wokalne stanowiły zagrożenie dla Jeanette MacDonald, która przysparzała MGM kłopotów swoimi trudnymi żądaniami. Prywatnie, Manning twierdziła, że jest lepszą śpiewaczką. Problem między MacDonald i MGM został zażegnany, a kontrakt Manning został rozwiązany bez żadnych występów w filmie MGM. Irene Manning wystąpiła łącznie w dwunastu filmach.

W drugiej połowie lat 40. priorytetem stała się scena muzyczna z "The Day Before Spring" na Broadwayu, a także "DuBarry Was a Lady" i "Serenade" w Londynie. Pozostała w Anglii i prowadziła swój własny program telewizyjny BBC, "An American in England", do 1951 roku, kiedy to wróciła do Stanów Zjednoczonych w celu pracy w telewizji i klubach nocnych. Ostatecznie przeszła na emeryturę, aby uczyć aktorstwa i śpiewu.

Irene Manning zmarła 28 maja 2004 roku w swoim domu w San Carlos w Kalifornii na skutek niewydolności serca w wieku 91 lat.

Najważniejsze dzieła (Irene Manning)

Cała filmografia (Irene Manning)