(John B. Anderson)

John Bayard Anderson (15 lutego 1922 – 3 grudnia 2017) był amerykańskim prawnikiem i politykiem, który w latach 1961–1981 zasiadał w Izbie Reprezentantów Stanów Zjednoczonych, reprezentując 16. okręg wyborczy stanu Illinois. Jako członek Partii Republikańskiej pełnił również funkcję przewodniczącego Konferencji Republikańskiej w Izbie od 1969 do 1979 roku. W 1980 roku wystartował w wyborach prezydenckich jako kandydat niezależny, zdobywając 6,6% głosów.

Urodzony w Rockford w stanie Illinois, Anderson praktykował prawo po służbie w armii podczas II wojny światowej. Po pewnym czasie pracy w Korpusie Dyplomatycznym Stanów Zjednoczonych został wybrany prokuratorem hrabstwa Winnebago w stanie Illinois. W 1960 roku wygrał wybory do Izby Reprezentantów w okręgu o silnym poparciu dla Republikanów. Początkowo będąc jednym z najbardziej konserwatywnych członków Izby, w latach 60. Anderson złagodził swoje poglądy, szczególnie w kwestiach społecznych. W 1969 roku został przewodniczącym Konferencji Republikańskiej w Izbie i sprawował tę funkcję do 1979 roku. Ostro krytykował wojnę w Wietnamie oraz działania prezydenta Richarda Nixona podczas afery Watergate. Anderson wystartował w prawyborach prezydenckich Partii Republikańskiej w 1980 roku, proponując swój charakterystyczny postulat podniesienia podatku od paliwa przy jednoczesnym obniżeniu podatków od ubezpieczeń społecznych.

W pierwszych prawyborach ugruntował swoją pozycję jako poważny kandydat do nominacji, lecz ostatecznie wycofał się z wyścigu Republikanów, decydując się na niezależną kampanię prezydencką. W wyborach zajął trzecie miejsce, za nominowanym przez Republikanów Ronaldem Reaganem i urzędującym prezydentem z Partii Demokratycznej, Jimmym Carterem. Zyskał poparcie Demokratów rozczarowanych Carterem, a także tzw. Republikanów Rockefellerowskich, niezależnych, liberalnych intelektualistów i studentów. Po wyborach powrócił do kariery prawniczej i pomógł założyć FairVote – organizację opowiadającą się za reformą wyborczą, w tym za wprowadzeniem systemu głosowania z natychmiastową dogrywką (instant-runoff voting). Wygrał również proces przeciwko stanowi Ohio (Anderson v. Celebrezze), w którym Sąd Najwyższy uchylił zbyt wczesne terminy rejestracji dla kandydatów niezależnych. Anderson był profesorem wizytującym na wielu uniwersytetach i zasiadał w zarządach kilku organizacji. W 2000 roku poparł kandydata Partii Zielonych, Ralpha Nadera, a w 2012 roku pomógł założyć centrolewicową Partię Sprawiedliwości (Justice Party).