(Rosella Hightower)

Rosella Hightower (10 stycznia 1920 – 4 listopada 2008) była amerykańską baletnicą i członkinią Narodu Choctaw, która zdobyła sławę zarówno w Stanach Zjednoczonych, jak i w Europie.

Rosella Hightower urodziła się w Durwood w hrabstwie Carter w Oklahomie jako jedyne dziecko Charlesa Edgara Hightowera i jego żony, z domu Euli May Fanning. Ze względu na swoje pochodzenie z plemienia Choctaw, przeprowadziła się z rodziną do Kansas City w stanie Missouri, po tym jak jej ojciec objął nowe stanowisko w kolei Missouri-Kansas-Texas Railroad. Hightower rozpoczęła naukę tańca w Kansas City pod kierunkiem Dorothy Perkins.

Po występie rosyjskiego choreografa i tancerza Léonide'a Massine'a w Kansas City w 1937 roku wraz z Ballets Russes Wassily’ego de Basila, Massine zaprosił Hightower do dołączenia do nowej kompanii baletowej, którą tworzył w Monte Carlo. Hightower udała się do Francji na własny koszt, gdzie odkryła, że została zaproszona jedynie na dalsze przesłuchania i nie otrzymała żadnej gwarancji zatrudnienia. Ostatecznie została przyjęta do Ballet Russe de Monte Carlo, gdzie opiekunem artystycznym został Massine, który docenił jej ciężką pracę i zdolność szybkiej nauki. Tam poznała André Eglevsky’ego, swojego przyszłego partnera w różnych zespołach tanecznych. Po wybuchu II wojny światowej Hightower udała się wraz z Ballet Russe do Nowego Jorku, gdzie w 1941 roku dołączyła do Ballet Theater.

W 1946 roku wstąpiła do baletu de Basila, który występował pod nazwą Original Ballet Russe. Hightower zyskała uznanie Johna Martina z „The New York Times” po marcowym spektaklu „Giselle” wystawionym przez Original Ballet Russe w Metropolitan Opera House w 1947 roku. Gdy Alicia Markova, która miała tańczyć główną rolę, zachorowała, wezwano Hightower na jej zastępstwo. Tancerka opanowała partię, której nigdy wcześniej nie tańczyła, w ciągu około pięciu godzin prób z tancerzem i choreografem Antonem Dolinem. W recenzji Martina napisano, że „Original Ballet Russe nie planował żadnych nowości na otwarcie sezonu... a mimo to w programie pojawiła się jedna znacząca. Był to nieplanowany pierwszy występ Roselli Hightower w roli tytułowej w Giselle”, nazywając to „w pełni godnym podziwu osiągnięciem, które wywołało owacje publiczności”. Trzy dni później, w recenzji „Jeziora łabędziego”, Martin nazwał Hightower „najnowszą gwiazdą na horyzoncie baletu” po jej dwóch występach z Dolinem, a następnie z André Eglevsky’m jako partnerem.

W 1947 roku przyjęła zaproszenie markiza George'a de Cuevas do dołączenia do nowej kompanii baletowej, nazywanej różnie Grand Ballet de Monte Carlo lub Grand Ballet du Marquis de Cuevas, lecz przez widzów najczęściej określanej jako de Cuevas Ballet. Jednym z głównych czynników, które wpłynęły na decyzję Hightower, była obecność choreografki Bronisławy Nijinskiej. Nijinska stworzyła dla Hightower „olśniewająco wirtuozowskie” Rondo Capriccioso. Oprócz tańców klasycznych, w repertuarze Hightower znalazł się spektakl „Piège de Lumière” autorstwa Johna Tarasa, choreografa i dyrektora baletu zespołu, w którym tańczyła rolę motyla w tropikalnym lesie, oczarowującego grupę zbiegłych skazańców. ...