Christopher Gurr (Christopher Gurr) - znany z pracy przy tego typu projektach:
Christopher Gurr [zaimki: on/jego] to amerykański aktor i reżyser, znany z szerokiego wachlarza ról na Broadwayu oraz w teatrach w całych Stanach Zjednoczonych (a także w łatwiej dostępnych zakątkach Kanady).
Urodził się na Głębokim Południu, kształcił się na Środkowym Zachodzie, hartował w słońcu i morskiej bryzie Kalifornii, a dojrzał w górach Appalachów, zanim osiadł w Nowym Jorku.
Gurr wcielił się w role Bustophera Jonesa i Gusa („kota u drzwi teatru”) w nowej inscenizacji musicalu Cats w Neil Simon Theatre na Broadwayu. W tym samym teatrze zadebiutował na Broadwayu jako senator Strom Thurmond, grając przeciwko Bryanowi Cranstonowi w roli LBJ w nagrodzonym nagrodą Tony spektaklu All The Way. Pomiędzy tym znienawidzonym Dixiecratem a kotami – zarówno tymi grubymi, jak i chudymi – Gurr pojawił się na Broadwayu m.in. jako złoczyńca-modnisio i twardy kapitan statku (Amazing Grace), właściciel fabryki oraz jego skrupulatny majster (podczas dwóch różnych okresów w Kinky Boots), a także bardzo, bardzo dziwny mężczyzna w żółtym garniturze (Tuck Everlasting). W ostatnich produkcjach Off-Broadway i regionalnych wystąpił w spektaklu Marie, Dancing Still w 5th Avenue Theatre w Seattle, w światowej premierze The Sting u boku Harry’ego Connicka Jr. w The Paper Mill Playhouse, w Titanic i Oklahoma! w Pittsburgh’s Civic Light Opera oraz w The Resistible Rise of Arturo Ui w Classic Stage Company w Nowym Jorku, grając przeciwko Raúlowi Esparzie.
Gurr zadebiutował w teatrze komercyjnym podczas pierwszej krajowej trasy nagrodzonego nagrodą Tony musicalu Monty Python’s Spamalot. Przez blisko cztery lata występował w całej Ameryce Północnej, grając raz panią Galahad i sir Bedevere’a, a raz króla Artura. W swojej kolejnej pierwszej krajowej trasie Gurr wcielił się w siedem różnych typów złośliwych białych Amerykanów w nagrodzonym nagrodą Tony musicalu Memphis.
Do innych ról Gurra należą: Hitler (History of War), Heisenberg (Copenhagen), gitarzysta Aerosmith Joe Perry (Getting The Band Back Together), wujek Ernie (The Who’s Tommy), Ali Hakim (Oklahoma!), Aldolpho (The Drowsy Chaperone), Geoffrey (The Lion In Winter) oraz Rutledge (1776).
Jego projekty reżyserskie obejmują produkcje Nine, Camelot, Heartbreak House, Into The Woods, Die Fledermaus, Billy Bishop Goes To War, Tomato Plant Girl autorstwa Wesleya Middletona, Meet Me Incognito Jamesa Stilla, światową premierę Earth Songs José Cruza Gonzálesa oraz Guys & Dolls: In Concert z Jeffem Tyzikiem i Orkiestrą Filharmoniczną z Rochester, a także inscenizowane czytania wielu nowych sztuk i musicali.
Gurr pełnił funkcję dyrektora artystycznego (artistic associate) w Geva Theatre Center w Rochester w stanie Nowy Jork, The Theatre Building w Chicago oraz Metro Theater Company w St. Louis. Wykładał i opracowywał program nauczania dla uznanego na arenie międzynarodowej działu edukacji Oregon Shakespeare Festival. Ukończył studia w Webster University’s Conservatory of Theatre & Dance w St. Louis, gdzie później pracował jako reżyser gościnny i wykładowca. W swojej pracy lektorskiej Gurr wcielał się m.in. w zdesperowanych ojców, sztywnych bankierów, bostońskich braminów oraz prowincjonalnych malkontentów.