(Michèle Perrein) - , Scenariusz znana z pracy przy takich projektach: «The Truth» (1960), «Prawda» (1960),
Michèle Perrein (30 października 1929 – 13 lutego 2010) była francuską dziennikarką i pisarką. W 1984 roku została laureatką Prix Interallié.
Michèle Perrein, której prawdziwe nazwisko brzmiało Barbe, urodziła się w Gironde. Studiowała w Collège de La Réole, a następnie przez dwa lata na Wydziale Prawa w Bordeaux. Po przeprowadzce do Paryża pracowała jako sekretarka w firmie zajmującej się eksportem samochodów do Ameryki Południowej, uczęszczając równolegle na wieczorne kursy w Centre de formation des journalistes.
Hélène Lazareff, dyrektorka magazynu „Elle”, uznała, że nazwisko „Barbe” jest zbyt trudne w odbiorze, dlatego Michèle zdecydowała się przyjąć nazwisko matki, „Perrein”. Praca dziennikarska skłoniła ją do śledzenia wielu procesów sądowych, o których pisała m.in. w „Elle” (sprawa Minou Drouet z 1955 roku), gdzie podważała autentyczność dzieł Minou Drouet, oraz w „Paris Match” (sprawa Patricka Henry’ego).
Była mężatką Jacques’a Laurenta, z którym do śmierci łączyła ją niezłomna przyjaźń, jednak kilka lat później rozwiedli się, aby mogła ona podążać własną drogą jako powieściopisarka.
To w rodzinnym Gironde Michèle Perrein odnalazła inspirację do wielu swoich dzieł literackich, w tym do najbardziej znanych i uznanych: „Le Buveur de Garonne” oraz „Les Cotonniers de Bassalane”. Jako dramaturg stworzyła sztukę „L'Hôtel racine”, wystawioną w Comédie des Champs-Élysées. Była również współautorką scenariusza i dialogów do filmu Henri-Georges’a Clouzota pt. „Prawda”. Tworzyła reportaże, analizy, wywiady i kroniki dla „Combat”, „Elle”, „Arts et Spectacles” oraz „Votre beauté”, a także pisała artykuły dla „Paris Match”, „Marie Claire” i „F Magazine”.
Po nagłej śmierci swojego partnera, Michela Adama, znanego jako Adam Thalamy (z którym w 1982 roku współnapisała „Ave Caesar”), zaprzestała działalności literackiej i osiedliła się w mieście swojego dzieciństwa, gdzie zmarła w wyniku choroby Alzheimera.
Źródło: Artykuł „Michèle Perrein” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.