Mike Connors (Mike Connors)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Krekor Ohanian (15 sierpnia 1925 – 26 stycznia 2017), znany zawodowo jako Mike Connors, był amerykańskim aktorem, najbardziej znanym z roli prywatnego detektywa Joe Mannixa w serialu telewizyjnym CBS „Mannix” w latach 1967–1975. Rola ta przyniosła mu w 1970 roku nagrodę Złotego Globu (pierwszą z sześciu kolejnych nominacji), a także cztery następujące po sobie nominacje do nagrody Emmy w latach 1970–1973.

W szkole średniej Connors był zapalonym koszykarzem, przez kolegów z drużyny nazywanym „Touch”. Podczas II wojny światowej służył jako szeregowiec w Siłach Powietrznych Armii Stanów Zjednoczonych. Po wojnie, dzięki stypendium sportowemu oraz ustawie G.I. Bill, studiował na Uniwersytecie Kalifornijskim w Los Angeles (UCLA), gdzie grał pod okiem trenera Johna Wooden. Connors uczęszczał również na studia prawnicze, aby zostać adwokatem, idąc w ślady swojego ojca.

Kariera filmowa Connorsa rozpoczęła się na początku lat 50., kiedy zadebiutował w roli drugoplanowej u boku Joan Crawford i Jacka Palance'a w thrillerze „Nagła trwoga” (1952). 10 września 1949 roku, gdy oboje byli studentami UCLA, Connors poślubił Mary Lou Willey. Mieli dwoje dzieci: syna, Matthew Gunnara Ohaniana, oraz córkę, Danę Lee Connors.

Connors zmarł w Tarzana w Kalifornii 26 stycznia 2017 roku w wieku 91 lat, tydzień po zdiagnozowaniu u niego białaczki.