Rose Hobart (Rose Hobart)

Rose Hobart (z domu Rose Kefer) była amerykańską aktorką i działaczką Gildii Aktorów Filmowych. W wieku 15 lat zadebiutowała zawodowo w przedstawieniu "Cappy Ricks", będącym produkcją Chautauqua. Została przyjęta na 18-tygodniową trasę koncertową, ponieważ poinformowała urzędników, że ma 18 lat. W tym samym wieku otrzymała rolę w sztuce Ferenca Molnára "Liliom", która została wystawiona w Atlantic City w stanie New Jersey. Debiut Hobart na Broadwayu miał miejsce 17 września 1923 roku w Teatrze Knickerbocker, gdzie grała młodą dziewczynę w sztuce "Lullaby". W 1925 roku zagrała Charmian w "Cezarze i Kleopatrze".

Hobart była jednym z założycieli Teatru Reprezentacyjnego Obywatelskiego Evy Le Gallienne. W 1928 roku zadebiutowała w Londynie, grając Nonę Rolf w "The Comic Artist". W trakcie swojej kariery teatralnej występowała z Noëlem Cowardem w "The Vortex" i zagrała u boku Helen Hayes w "Co wie każda kobieta".

Jej rola Grazii w "Śmierć bierze urlop" przyniosła jej kontrakt w Hollywood. Hobart wystąpiła w ponad 40 filmach w ciągu 20 lat. Jej pierwszą rolą filmową była partia Julie w pierwszej dźwiękowej wersji "Liliom", wyprodukowanej przez Fox Film Corporation w 1930 roku, z Charlesem Farrellem w roli głównej i w reżyserii Franka Borzage'a. Pod kontraktem z Universal, Hobart zagrała w "A Lady Surrenders", "East of Borneo" i "Scandal for Sale". Wypożyczona innym studiom, wystąpiła w "Chances" i "Compromised". W 1931 roku zagrała u boku Fredrica Marcha i Miriam Hopkins w oryginalnej filmowej wersji "Doktora Jekylla i pana Hyde'a" w reżyserii Roubena Mamouliana. Wcieliła się w rolę Muriel, narzeczonej Jekylla. W 1936 roku surrealistyczny artysta Joseph Cornell, który kupił kopię "East of Borneo" do wyświetlania w domu, zakochał się w aktorce i wyciął prawie wszystkie fragmenty, w których się nie pojawiała. Pokazywał również film z prędkością filmu niemego i wyświetlał go przez niebieski filtr. Nadał powstałemu dziełu tytuł "Rose Hobart". W latach 40. Hobart często grała rolę "drugiej kobiety" w filmach, a jej ostatnią znaczącą rolą filmową była rola w "Pannie zemsty".

Komisja ds. działalności antyamerykańskiej badała Hobart w 1949 roku, co w efekcie zakończyło jej karierę. Wierzyła, że zwróciła na siebie uwagę aktywistów antykomunistycznych ze względu na swoje zaangażowanie w poprawę warunków pracy aktorów w Hollywood.