Brandon Hurst (Brandon Hurst)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii.

Brandon Hurst (30 listopada 1866 – 15 lipca 1947) był angielskim aktorem teatralnym i filmowym.

W młodości Hurst studiował filologię, a w latach 80. XIX wieku zaczął występować w teatrze. Od 1900 roku grał w spektaklach na Broadwayu, aż do momentu rozpoczęcia kariery filmowej. Jego najbardziej znaczącym występem scenicznym była rola w sztuce „Two Women” z 1910 roku.

Miał niemal pięćdziesiąt lat, gdy w 1915 roku zadebiutował w filmie „Via Wireless”. Przed śmiercią w 1947 roku wystąpił w kolejnych 129 produkcjach. W latach 20. XX wieku zyskał uznanie dzięki wielu wybitnym rolom antagonistów. Niektóre z tych filmów, takie jak „Doktor Jekyll i pan Hyde” z 1920 roku (w którym zagrał kpiącego sir George'a Carewe), „Katedra Notre Dame” z 1923 roku (gdzie wcielił się w postać złego Jehana Frollo), „Miłość” z 1927 roku (w którym zagrał zniesionego Alexei Karenina u boku Grety Garbo) oraz „Człowiek, który śmiał” z 1928 roku (w którym wystąpił jako błazen Balkiphedro), są uznawane za jedne z najlepszych dzieł tamtej epoki.

W filmach dźwiękowych z lat 20. i 30. grał często role drugoplanowe. Jedną z jego ważniejszych kreacji był złowrogi magik Merlin w produkcji studia Fox „Konetykutski Jankes” (1931). Hurst pracował jako aktor aż do śmierci. Jego ostatnim filmem był wydany w 1948 roku „Two Guys from Texas”.