(Roland Dumas)

Roland Dumas (ur. 23 sierpnia 1922) to francuski prawnik i polityk socjalistyczny, który sprawował funkcję ministra spraw zagranicznych za prezydentury François Mitterranda w latach 1984–1986 oraz 1988–1993. W latach 1995–1999 był również przewodniczącym Rady Konstytucyjnej.

Roland Dumas jest synem Elisabeth Lecanuet oraz Georges’a Dumasa, urzędnika w regionie Limoges i socjalistycznego członka ruchu oporu przeciwko niemieckiej okupacji podczas II wojny światowej. Georges Dumas, który był ostrzeliwany przez Gestapo, przemycał broń dla ruchu oporu. Został aresztowany po zorganizowaniu bojkotu Filharmonii Berlińskiej przez francuskich studentów. Po wojnie Roland Dumas ukończył studia prawnicze i politologiczne w Ecole libre des sciences politiques oraz w London School of Economics.

Jako dziennikarz i prawnik bronił Jeana Monsa, sekretarza generalnego Komitetu Obrony, przed zarzutami o zaniedbanie w sprawie, w której asystent Monsa został oskarżony o przekazywanie komunistom tajemnic bezpieczeństwa narodowego. Dzięki temu zbliżył się do François Mitterranda, przewodniczącego partii Demokratycznej i Socjalistycznej Unii Oporu (UDSR), który sam był podejrzany w tym samym skandalu.

W 1956 roku został wybrany posłem z departamentu Haute-Vienne z ramienia UDSR. Stracił mandat w wyborach legislacyjnych w 1958 roku, które nastąpiły po powrocie generała Charles'a de Gaulle'a do władzy. Powrócił do Zgromadzenia Narodowego Francji w latach 1967–1968 jako przedstawiciel departamentu Corrèze. Jako członek odnowionej Partii Socjalistycznej (PS) kierowanej przez Mitterranda, został posłem z Gironde w 1973 roku, a następnie z Dordogne podczas „różowej fali” w 1981 roku. W 1974 roku występował jako obrońca Hilariona Capucciego, który był ścigany w Izraelu pod zarzutem przemycania do tego kraju broni dla Organizacji Wyzwolenia Palestyny (OWP).

Kiedy prezydent Mitterrand mianował Laurenta Fabiusa premierem w lipcu 1984 roku, Dumas dołączył do gabinetu jako minister spraw europejskich. Pięć miesięcy później zastąpił ministra spraw zagranicznych Claude'a Cheyssona. Sprawował tę funkcję aż do porażki socjalistów w wyborach legislacyjnych w marcu 1986 roku. Niemniej jednak powrócił do Quai d'Orsay po reelekcji Mitterranda w maju 1988 roku i pozostał na tym stanowisku do porażki PS w wyborach legislacyjnych w marcu 1993 roku. Był ministrem spraw zagranicznych Francji w czasie upadku bloku radzieckiego, wojny w Zatoce Perskiej oraz negocjacji Traktatu z Maastricht.

Po przegranej reelekcji do Zgromadzenia Narodowego w 1993 roku, w 1995 roku został mianowany przewodniczącym Rady Konstytucyjnej. Pod jego przewodnictwem organ ten opowiedział się za całkowitym immunitetem sądowym prezydenta Francji.

Roland Dumas jest członkiem Komitetu Ratunkowego dla Iraku.

W czerwcu 2013 roku, podczas występu na francuskim kanale informacyjnym La Chaîne parlementaire, Dumas stwierdził, że brytyjscy urzędnicy przygotowywali się do interwencji w Syrii na dwa lata przed wybuchem arabskiej wiosny. „Byłem w Anglii z innego powodu na dwa lata przed wybuchem przemocy w Syrii” – powiedział. „Spotkałem się z wysokimi brytyjskimi urzędnikami, którzy wyznali mi, że przygotowują coś w Syrii. Działo się to w Brytanii, a nie w Ameryce. Brytyjczycy organizowali inwazję rebeliantów do Syrii”.

Oskarżony w związku z aferą Elf, w styczniu 1999 roku zrezygnował z funkcji przewodniczącego Rady Konstytucyjnej. ...