Ronald Colman (Ronald Colman)

Ronald Colman (Ronald Colman) - , Scenarzysta znany z pracy przy tego typu projektach: «Around the World in 80 Days» (1956), «W 80 dni dookoła świata» (1956), «Lost Horizon» (1937), «Lost Horizon» (1937), «Random Harvest» (1942),

Brytyjski amant grający głównie w amerykańskich filmach, jedna z wielkich gwiazd Złotej Ery. Wychowany w Ealing jako syn odnoszącego sukcesy handlarza jedwabiem, uczęszczał do szkoły z internatem w Sussex, gdzie po raz pierwszy odkrył teatr amatorski. Planował studia w Cambridge i karierę inżyniera, jednak śmierć ojca pozbawiła go niezbędnego wsparcia finansowego. Wstąpił do London Scottish Regionals, a z wybuchem I wojny światowej został wysłany do Francji. Ciężko ranny w bitwie pod Messines – został poddany atakowi gazowemu – został zwolniony ze służby z powodów zdrowotnych zaledwie dwa miesiące po przybyciu do Francji. Po wyzdrowieniu próbował wstąpić do służby konsularnej, lecz przypadkowe spotkanie zapewniło mu małą rolę w londyńskiej sztuce. Porzucił inne plany i skoncentrował się na teatrze, co zostało wynagrodzone serią coraz bardziej znaczących ról. Dodatkowych pieniędzy zarabiał, występując w kilku drugoplanowych filmach, a w 1920 roku udał się do Nowego Jorku z nadzieją na znalezienie większego szczęścia niż w wyniszczonej wojną Anglii. Po dwóch latach nędzy otrzymał rolę w hitowym spektaklu na Broadwayu pt. „La Tendresse”. Reżyser Henry King zauważył go w przedstawieniu i obsadził w roli partnera Lillian Gish w filmie „Biała siostra” (1923). Sukces w tym obrazie zaowocował kontraktem z Samuelem Goldwynem, co zapoczątkowało jego karierę jako hollywoodzkiego amanta. Stał się niezwykle popularną gwiazdą kina niemego, występując zarówno w romansach, jak i filmach przygodowych. Pojawienie się dźwięku sprawiło, że jego niezwykle piękny głos stał się dla przemysłu filmowego jeszcze cenniejszy. Z ogromnym aplauzem wcielał się w role wyrafinowanych, refleksyjnych postaci o nienagannej uczciwości, a gdy wymagały tego role, jak w „Więźniu Zendy” (1937), z biegłością wcielał się w postacie awanturników. Dekadę później otrzymał Oscara za wspaniałą kreację dręczonego aktora w filmie „Podwójne życie” (1947). Znaczna część późniejszego etapu jego kariery była poświęcona słuchowisku „The Halls of Ivy”, które później przeniesiono na ekran telewizyjny w serialu o tym samym tytule (1954). Pracował niemal do końca życia, który nadszedł w 1958 roku po krótkiej chorobie płuc. Pozostawił po sobie drugą żonę, aktorkę Benitę Hume, oraz córkę Juliet Benita Colman.

Najważniejsze dzieła Ronald Colman (Ronald Colman)

Cała filmografia Ronald Colman (Ronald Colman)