Riccardo Cucciolla (Riccardo Cucciolla)

Riccardo Cucciolla (5 września 1924 – 17 września 1999) był włoskim aktorem i lektorem. W latach 1953–1999 wystąpił w 60 filmach. Na Festiwalu Filmowym w Cannes w 1971 roku otrzymał nagrodę dla najlepszego aktora za rolę w filmie „Sacco i Vanzetti”.

Urodzony w Bari, w południowych Włoszech, Cucciolla ukończył studia prawnicze, a następnie zadebiutował na scenie w amatorskiej produkcji w swoim rodzinnym mieście. Od 1946 roku pracował w radiu jako aktor głosowy i narrator filmów dokumentalnych; w tym samym czasie rozpoczął pracę w kinie jako dubbingowiec i lektor.

Debiut filmowy Cucciolla miał w 1953 roku w filmie „Niedziela dobrych ludzi” (Good Folk's Sunday) w reżyserii Anton Giulio Majano. Po kilku drugoplanowych rolach otrzymał pierwszą istotną rolę w filmie „Włosi to dobrzy ludzie” (Italiani brava gente, 1965), a następnie kolejną znaczącą rolę w „Wielkim szlemie” (Grand Slam, 1967) Giuliano Montaldo.

Cucciolla zdobył uznanie krajowe i międzynarodowe dzięki głównej roli w filmie „Sacco i Vanzetti” Montaldo, za którą został nagrodzony tytułem najlepszego aktora w Cannes oraz otrzymał Srebrną Wstążkę. W obliczu nagłej popularności intensywnie pracował przez całą dekadę, przeplatając występy w wybitnych filmach z produkcjami o skromniejszej jakości i ambicjach. Od lat osiemdziesiątych ograniczył liczbę występów, koncentrując się głównie na dubbingu i rolach telewizyjnych. Jako aktor dubbingowy użyczył głosu m.in. Rogerowi Moore’owi, Claudio Villie, Erlandowi Josephsonowi, Johnowi Cazale, Jonathanowi Pryce’owi, Richardowi Eganowi, Jamesowi Caanowi oraz Robertowi Duvallowi.

17 września 1999 roku Cucciolla zmarł w Rzymie w wieku 75 lat. Pozostawił żonę, poetkę Alidę Sessę, syna Riccarda oraz dwoje dzieci z pierwszego małżeństwa, Francesco i Liettę.

Źródło: Artykuł „Riccardo Cucciolla” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.