(Mimi Mariani)

(Mimi Mariani) - znana z pracy przy takich projektach: «Sri Asih» (2022), «Sri Asih - Bogini sprawiedliwości» (2022),

Mimi Mariani była belgijsko-indonezyjską aktorką, modelką i piosenkarką. Urodziła się jako Troely Callebaut 8 czerwca 1928 roku w Malang, w Holenderskich Indiach Wschodnich, jako córka Petrus Fransiskusa i Fien Callebaut. Jej siostrą była Sri Murniati, indonezyjska aktorka nazywana Kasma Booty Indonezji. Jej bratem był Emile Callebaut, indonezyjski reżyser i ojciec aktorki Doris Callebaut. Karierę rozpoczęła jako aktorka dziecięca, dołączając do trupy Bintang Soerabaja, a później jako piosenkarka i aktorka w trupie Warnasari. Po Indonezyjskiej Rewolucji Narodowej zagrała swoją pierwszą rolę filmową w filmie Inspektur Rachman (1950), a następnie w Rodrigo de Villa (1952). Zadebiutowała w roli głównej w musicalu Freda Younga Lenggang Djakarta (1953), gdzie zwróciła na siebie uwagę krytyków i wystartowała jako wschodząca gwiazda. W tym samym roku wystąpiła jeszcze w trzech filmach: Machluk Raksasa (1953), Belenggu Masjarakat (1953) i Kassan (1953).

W 1954 roku Mariani zagrała główną rolę w pierwszym indonezyjskim filmie superbohaterskim, Sri Asih, co przyniosło jej przydomek pierwszej Sri Asih. Później, w 1955 roku, wyszła za mąż za swojego kolegę z planu, Turino Djunaedyego. Był to jej najbardziej produktywny rok, kiedy wystąpiła w kolejnych czterech filmach: Rahasia Sukudomas (1954), Putri Gunung (1954), Djubah Hitam (1954) i Debu Revolusi (1954). Zagrała również w Oh, Ibuku (1955) i Ibu dan Putri (1955), filmach z serii Gadis Tiga Djaman w reżyserii Ali Yugo.

Po kryzysie w indonezyjskiej branży filmowej i rozwodzie z Djunaedy, Mariani opuściła branżę i przeszła do teatru. Powróciła do filmu dwa lata później, występując w Ninie (1960) i Limapuluh Megaton (1961). Jej dwa ostatnie filmy to niewielka rola w Cheque AA (1966) i B-29 (1968).

Po ostatnim małżeństwie z Semiarto Suharto, założycielem Titi Murni Pharmacy, przeszła na islam i zmieniła imię na Sumiarto Suharto. W 1969 roku zdiagnozowano u niej chłoniaka, co wymagało dwukrotnej operacji. Jednak ze względu na rozprzestrzenienie się raka na śledzionę, lekarze zakazali jej przeprowadzenia trzeciej operacji i nakazali pięciomiesięczny odpoczynek w łóżku. Później zapadła w śpiączkę i zmarła w swoim domu w Kebon Kelapa, Gambir, 1 maja 1971 roku, w wieku 42 lat. Pogrzeb odbył się następnego dnia na cmentarzu Karet Bivak i wzięli w nim udział przedstawiciele branży filmowej, tacy jak Fifi Young, Sofia W.D., W.D. Mochtar, S. Poniman, Aminah Banowati i Wolly Sutinah.

Najważniejsze dzieła (Mimi Mariani)

Cała filmografia (Mimi Mariani)