(Kanabek Baiseitov)

Nauki czytania i pisania pobierał u mulli, a w wieku 15 lat został nauczycielem w wiejskiej szkole walki z analfabetyzmem dla dorosłych. Pracował jako sekretarz komitetu rewolucyjnego, przewodniczący komitetu wołostowego oraz szef powiatowego wydziału policji.

W 1925 roku wstąpił do Kazachskiej Technikum Pedagogicznego. Już w czasach studenckich zyskał uznanie jako utalentowany aktor amator: w 1926 roku zagrał główną rolę w sztuce „Arkalyk Batyr” autorstwa Ż. Shanina.

W 1927 roku zorganizował Robotniczy Teatr Młodzieżowy, w którym został głównym reżyserem.

Od 1929 roku był aktorem Kazachskiego Teatru Dramatycznego (obecnie Kazachski Państwowy Akademicki Teatr Dramatyczny im. M. O. Auezova), który w 1933 roku, w związku z przeniesieniem stolicy, przeniósł się z Kyzyłordy do Ałmaty.

W 1934 roku brał udział w zakładaniu Kazachskiego Teatru Muzycznego (obecnie Kazachski Państwowy Akademicki Teatr Opery i Baletu im. Abaja) w Ałmatach, wystawiając komedię muzyczną „Ayman-Sholpan” autorstwa M. Auezova i I. Kotsyka, w której Kanabek zagrał rolę Arystana. Występował również na scenie operowej, tworząc unikalne kreacje Chana Arystana, Targyna, dzielnego wojownika Tolgena z klanu Jagalbaili i innych. W kolejnych latach grał główne role w operach Jewgienija Brusilowskiego, w tym w „Kyz-Zhibek” (1934), „Zhalbyr” (1935) i „Er Targyn” (1936), jednak szczytem jego artystycznych osiągnięć była rola Abaja w operze o tym samym tytule autorstwa Achmeta Żubanowa i Latifa Khamidiego (1944). W tej operze Bayseitov, wykazując się wyrafinowaną techniką teatralną, oddał postać wielkiego Abaja poprzez głęboką empatię wobec bohatera i dramatyzm postaci. Za wykonanie głównej roli Bayseitov został odznaczony Państwową Nagrodą SRR Kazachskiej.