Luís Ston (Lewis Stone)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Lewis Shepard Stone (15 listopada 1879 – 12 września 1953) był amerykańskim aktorem, znanym z roli Sędziego Jamesa Hardy’ego w serii filmów o Andy’m Hardy’m studia Metro-Goldwyn-Mayer oraz jako aktor na kontrakcie z MGM.

Urodził się w Worcester, Massachusetts jako syn Bertranda Stone’a i Phileny Heald Ball. Włosy Lewisa Stone’a posiwiały przedwcześnie (podobno już w wieku 20 lat). Lewis służył w Armii Stanów Zjednoczonych podczas wojny hiszpańsko-amerykańskiej, a następnie powrócił do pracy jako pisarz. Wkrótce zaczął grać.

Stone był nominowany do Oscara za najlepszą rolę męską w 1929 roku za film Patriot. Po tym wystąpił w siedmiu filmach z Gretą Garbo, obejmujących zarówno okres niemego kina, jak i wczesnego kina dźwiękowego. Zagrał rolę doktora Otternschaga w filmie Garbo Grand Hotel, w którym wypowiada słynną końcową linijkę: „Grand Hotel. Ludzie przychodzą. Odchodzą. Nic nigdy się nie dzieje.”

Odegrał większą rolę w filmie Garbo Królowa Krystyna z 1933 roku. Jego udział w udanym filmie więziennym Wielki Dom (The Big House) przyczynił się do rozwoju jego kariery. Wystąpił jako poszukiwacze przygód w epickim filmie o dinozaurach Zaginiony świat (The Lost World) z 1925 roku z Wallace’em Beerym i w filmie Maska Fu Manchu (The Mask of Fu Manchu) z 1932 roku z Borisem Karloffem, a także jako kapitan policji w Biurze Osób Zaginionych (Bureau of Missing Persons) z 1933 roku. W 1937 roku Stone podjął się roli, która miała przynieść mu największą sławę, roli Sędziego Jamesa Hardy’ego w serii filmów o Andy’m Hardy’m z Mickeyem Rooneyem. Stone wystąpił jako sędzia w piętnastu filmach, począwszy od filmu Jesteś młody tylko raz (You're Only Young Once) z 1937 roku.

Stone zmarł w Hancock Park, Los Angeles 12 września 1953 roku w wieku 73 lat.

Lewis Stone został później uhonorowany gwiazdą na Hollywoodzkiej Alei Sław przy 6524 Hollywood Blvd.