Friedrich Hollaender (Friedrich Hollaender) - , Kompozytor muzyki oryginalnej, Muzyka, Piosenki znany z pracy przy tego typu projektach: «The Blue Angel» (1930), «Błękitny anioł» (1930), «One, Two, Three» (1961), «Raz, dwa, trzy» (1961), «We're No Angels» (1955),
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Friedrich Hollaender (na emigracji znany jako Frederick Hollander; 18 października 1896 – 18 stycznia 1976) był niemieckim kompozytorem filmowym i autorem.
Urodził się w Londynie, gdzie jego ojciec, kompozytor operetkowy Victor Hollaender, pracował jako dyrektor muzyczny w cyrku Barnum & Bailey. Młody Hollaender wyrastał w rodzinie o silnych tradycjach muzycznych i teatralnych: jego wuj Gustav był dyrektorem Konserwatorium Sterna w Berlinie, a wuj Felix Hollaender był znanym powieściopisarzem i krytykiem dramatycznym, który później współpracował z Maxem Reinhardtem w Deutsches Theater.
W 1899 roku rodzina Hollaendera powróciła do Berlina; ojciec rozpoczął nauczanie w Konserwatorium Sterna, gdzie syn został studentem w klasie mistrzowskiej Engelberta Humperdincka. Wieczorami grał na pianinie podczas pokazów kina niemego w lokalnych kinach, rozwijając sztukę improwizacji muzycznej. W wieku 18 lat został zatrudniony jako korepetytor w Nowym Teatrze Niemieckim w Pradze, a także odpowiadał za rozrywkę żołnierzy na froncie zachodnim podczas I wojny światowej.
Po ukończeniu studiów komponował muzykę do produkcji Maxa Reinhardta i zaangażował się w berlińską scenę kabaretową. Wspólnie z Kurtem Tucholskym, Klabundem, Walterem Mehringiem, Mischą Spolianskym i Joachimem Ringelnatzem pracował w takich miejscach jak zespół Schall und Rauch prowadzony przez Reinhardta w Großes Schauspielhaus czy Wilde Bühne pod kierownictwem Trude Hesterberg w Theater des Westens w Charlottenburgu, gdzie w 1931 roku założył kabaret Tingel-Tangel-Theater.
W 1919 roku poślubił aktorkę Blandine Ebinger; para rozwiodła się w 1926 roku. Ich córka Philine została później żoną kabareciarza Georga Kreisler. Hollaender odniósł ostateczny sukces, gdy napisał muzykę do filmu „Błękitny anioł” (1930), w tym najpopularniejszą piosenkę „Falling in Love Again (Can't Help It)”, wykonaną przez Marlene Dietrich.
Z powodu żydowskiego pochodzenia musiał opuścić nazistowskie Niemcy w 1933 roku i najpierw przeniósł się do Paryża. W następnym roku wyemigrował do Stanów Zjednoczonych, gdzie napisał muzykę do ponad stu filmów, w tym „Destry jedzie ponownie” (1939), „Zagraniczna sprawa” (1948), „5000 palców doktora T” (nominacja do Oscara w 1953) i „Sabrina” (1954). Wiele z jego piosenek ponownie zasłynęło dzięki Marlene Dietrich. Można go zobaczyć jako akompaniatora przy pianinie w filmie „Zagraniczna sprawa” (przy utworach „Black Market”, „Illusions” i „Ruins of Berlin”). Otrzymał cztery nominacje do Oscara za kompozycję. Jako „Frederick Hollander” napisał również wydaną w 1941 roku półautobiograficzną powieść „Those Torn From Earth”, która szczegółowo opisuje ucieczkę z Niemiec, w którą udało się wielu żydowskich przedstawicieli przemysłu filmowego po dojściu nazistów do władzy i wprowadzeniu ustaw norymberskich.
W 1956 roku powrócił do Niemiec i przez kilka lat ponownie pracował jako kompozytor rewii w teatrze Die Kleine Freiheit w Monachium. Wystąpił w epizodzie jako kapelmistrz w komedii Billy’ego Wildera „Raz, dwa, trzy” (1960). Hollaender zmarł w 1976 roku w Monachium i został pochowany na cmentarzu Obergiesing Ostfriedhof.