(Shayne Bower)

Shayne Alexander Bower, znany szerzej pod ringowym pseudonimem Biff Wellington, był kanadyjskim wrestlerem zawodowym, który urodził się, wychował i zmarł w Calgary w prowincji Alberta.

Shayne Bower trenował w szkole braci Hart prowadzonej przez Keitha Harta, a także pod okiem Mr. Hito i Hiroshiego Hase. Zadebiutował w grudniu 1986 roku w federacji Stampede Wrestling jako „Biff Wellington”, występując początkowo w roli złoczyńcy (heel), by później stać się ulubieńcem publiczności (face), czym pozostał do końca swojej kariery w tej organizacji. W Stampede Wellington często występował w tag-teamie z Chrisem Benoitem. W 1989 roku Wellington i Benoit pokonali Makhan Singha i Vokhan Singha, zdobywając tytuł Międzynarodowych Mistrzów Tag Team w Stampede Wrestling.

Po zamknięciu Stampede Wrestling w grudniu 1989 roku, Wellington występował w różnych kanadyjskich federacjach, takich jak Canadian National Wrestling Alliance oraz Canadian Rocky Mountain Wrestling.

Następnie Wellington wziął udział w testach do World Wrestling Federation podczas wydarzenia na żywo 8 lipca w Olympic Saddledome w Calgary oraz kolejnej nocy, 9 lipca, w Northlands Coliseum w Edmonton. Podczas tych testów Wellington pokonał rodaka, Hugh Thomasa, za pomocą tombstone piledrivera (klęczacego piledrivera brzuch do brzucha). Mimo że zrobił wrażenie na kierownictwie WWF, nie otrzymał kontraktu i powrócił do kanadyjskich federacji niezależnych.

W czerwcu 1992 roku Wellington i Benoit wystąpili w World Championship Wrestling podczas gali Clash of the Champions XIX, reprezentując Kanadę w turnieju o mistrzostwo tag team NWA; zostali pokonani w pierwszej rundzie przez Briana Pillmana i Jushina Thunder Ligera. Pod koniec tego samego roku Wellington został uznany za pierwszego mistrza wagi ciężkiej Ameryki Północnej w CRMW.

W latach 1988–1994 Wellington brał udział w 28 kolejnych trasach z New Japan Pro Wrestling. W Japonii toczył rywalizację z Jushinem Thunder Ligerem i kontynuował współpracę z Benoitem, który w Japonii występował jako „Pegasus Kid” lub „Wild Pegasus”. Występował również w Meksyku oraz w prowincjach nadmorskich jako Buddy Hart.

W latach 1995–1996 Wellington miał krótki epizod w Extreme Championship Wrestling. W maju 1996 roku, podczas walki z Tazem, uległ wypadkowi, w wyniku którego doznał kontuzji oka. W konsekwencji Wellington stał się zależny od leków na receptę, które miały zapobiec obumarciu nerwów w oku. Po tym incydencie wycofał się z aktywnej rywalizacji, choć sporadycznie występował w federacjach w pobliżu swojego rodzinnego miasta, takich jak Extreme Canadian Championship Wrestling.

24 czerwca 2007 roku rodzice znaleźli jego ciało w łóżku w jego domu; zaniepokoił ich fakt, że nie mieli z nim kontaktu od 20 czerwca. Lekarze badający ciało uznali, że zmarł kilka dni wcześniej na zawał serca. Przed śmiercią, w 2006 roku, przeszedł liczne udary. Zbiegiem okoliczności jego ciało odnaleziono tego samego dnia, w którym jego dawny partner z tag-teamu, Chris Benoit, popełnił samobójstwo, po tym jak wcześniej zabił żonę i syna.