(Cal Tjader)

Callen Radcliffe Tjader Jr. (16 lipca 1925 – 5 maja 1982) stworzył jedno z najbardziej eleganckich i charakterystycznych brzmień w jazzie latynoskim. Jego chłodne, migoczące brzmienie wibrafonu, płynnie sunące nad gorącymi rytmami afro-kubańskimi, stworzyło sygnaturę dźwiękową, która pomogła wprowadzić ten gatunek do głównego nurtu.

Matka Cala Tjadera była pianistką koncertową, a ojciec artystą wodewilowym. Dorastał z nimi w podróży, spędzając wczesne dzieciństwo na tańcu stepowym. Później rodzina osiedliła się w San Mateo na półwyspie San Francisco, gdzie jego ojciec otworzył szkołę tańca. Po szkole średniej i służbie w Marynarce Wojennej, Cal trafił do San Francisco State College, gdzie po raz pierwszy poznał Dave'a Brubecka i Paula Desmonda. Tjader ukończył studia w 1950 roku, uzyskując licencjat z pedagogiki oraz stopień pomocniczy z muzyki. Współpraca z Brubeckiem przyniosła mu wielki sukces, który bardzo go ukontentował. Lata od 1949 do 1951 spędził z Brubeckiem, a następnie, po krótkim okresie prowadzenia własnej grupy, dołączył do Kwintetu George'a Shearinga jako główny wibrafonista i perkusista. Podczas współpracy z Shearingiem Cal często podróżował do Nowego Jorku, gdzie zaczął słuchać nowojorskich zespołów latynoskich, takich jak grupy Tito Puente i Machito.

Kiedy Tjader opuścił zespół Shearinga, ponownie sformował własną grupę i zaczął owocnie nagrywać dla wytwórni Fantasy. Między 1954 a 1962 rokiem Tjader nagrał dla Fantasy ponad 20 albumów. Lista muzyków, którzy z nim współpracowali w tym czasie, jest doprawdy imponująca. Wśród nich znaleźli się m.in. Eddie Palmieri (na którego Cal miał ogromny wpływ), Vince Guaraldi, Mongo Santamaria, Willie Bobo, Stan Getz, Al McKibbon, Armando Peraza, perkusista latynoski Johnnie Rae oraz saksofonista Paul Horn. Wiele z tych albumów wciąż znajduje się w katalogu Fantasy. W 1963 roku podpisał kontrakt z Verve i kontynuował swoją pasmową serię sukcesów.

Najlepiej sprzedającą się płytą Tjadera był utwór „Soul Sauce”. Cal wspominał: „Nagrałem go dla MGM/Verve w 1964 roku. To w pewien sposób dziwne, ponieważ zacząłem grać tę melodię w klubach San Francisco dziesięć lat wcześniej, w 1954 roku. A potem, dziesięć lat później, stała się hitem w Nowym Jorku. Wyobraźcie sobie! Willie Bobo grał na quijadzie, a Al McKibbon na congach. Pierwotnie utwór nazywał się ‘Guachi Guara’, ale wiedzieliśmy, że ta nazwa się nie przyjmie, więc nazwaliśmy go po prostu Soul Sauce”. Współpracował również z wieloma różnorodnymi grupami i w różnych formatach, m.in. z Carmen McRae, Mary Stallings, Modern Mambo Quintet oraz we własnym Kwartecie, w którym postawił na bardziej tradycyjny kierunek jazzowy. Jego dorobek nagraniowy był ogromny, a wiele płyt jest łatwo dostępnych, gdyż jego popularność nigdy nie osłabła.

Tjader zmarł podczas trasy koncertowej. Będąc w Manili ze swoim zespołem, doznał trzeciego z serii zawałów serca i zmarł 5 maja 1982 roku w wieku 56 lat.