(Alberto Madril)

Alberto Madril, urodzony 20 marca 1950 roku, to emerytowany amerykański wrestler zawodowy, którego kariera trwała od lat 70. do początku lat 90.

Rozpoczął walki w 1970 roku w Pacific Northwest Wrestling, gdzie wraz z José Gonzálesem, jako część zespołu The Compadres, zdobył mistrzostwo NWA Pacific Northwest Tag Team Championship. Występując pod ringowym imieniem Leo Madril, rywalizował również w kanadyjskim NWA All-Star Wrestling, dwukrotnie zdobywając wancouverską wersję mistrzostwa NWA Canadian Tag Team Championship – raz z Flashem Gordonem, a raz z Danem Kroffatem.

Później przeniósł się do Teksasu, gdzie stał się czołową postacią regionalnej sceny wrestlingowej. W 1975 roku trzykrotnie zdobył mistrzostwo NWA Texas Heavyweight Championship oraz dwukrotnie, wraz z José Lothario, tytuł NWA Texas Tag Team Championship. W 1984 roku przez krótki czas występował w World Wrestling Federation (WWF).

W latach 80. Madril był mentorem i towarzyszem podróży młodego Shawna Michaelsa, którego trenował były partner tag-teamowy Madrila, José Lothario. Michaels przypisuje Madrilowi zapoznanie go z muzyką Elvisa Presleya, co później wpłynęło na jego personę „Heartbreak Kid” oraz segment wywiadów w WWF zatytułowany „Heartbreak Hotel”.

Madril znany jest również z intensywnego konfliktu z rodziną Von Erichów między końcem 1986 a 1987 rokiem. Tworząc wraz z Brianem Adiasem zespół Duo of Doom, stał się głównym antagonistą w World Class Championship Wrestling (WCCW). Wątek fabularny obejmował zapadający w pamięć moment, w którym Madril zaatakował Kerry’ego Von Ericha – wciąż dochodzącego do siebie po wypadku motocyklowym – używając jednej z jego kul. Madril i Adias zdobyli mistrzostwo WCCW World Tag Team Championship, kontynuując swój spór z Von Erichami do połowy 1987 roku.

Al Madril przeszedł na emeryturę z wrestlingu zawodowego w 1993 roku. Obecnie pracuje jako ochroniarz w szpitalu w Los Angeles.