(Tim Brooks) - znany z pracy przy tego typu projektach:
Timothy Paul Brooks, znany szerzej pod ringowym pseudonimem „Killer” Brooks, był amerykańskim zawodowym wrestlerem. W latach 70. i 80. występował w regionalnych federacjach Ameryki Północnej, w tym w National Wrestling Alliance (NWA), Pacific Northwest Wrestling (PNW), World Wrestling Council (WWC), World Class Championship Wrestling (WCCW) oraz Southwest Championship Wrestling (SWCW). Brooks rozpoczął karierę w 1967 roku, dołączając do swojego kuzyna, Dicka Murdocha, w terytoriach Detroit i Toronto. Nosił twardą ochraniacz łokcia hokeisty, którego używał jako broni. Walczył między innymi z Benem Justice'em, Texem McKenzie'em i Tigerem Jeet Singhem. Na początku lat 70. występował również w opartej w Cleveland federacji NWF, mierząc się z Haystacks Calhounem, Fredem Currym i Tonym Marino. Pracował jako „heel” średniego szczebla, często będąc zarządzanym przez Skandora Akbara, Armanda Husseina i Gary'ego Harta. Na długo przed niesławnym wątkiem z 1988 roku w WWE pomiędzy Hulkiem Hoganem, André the Giantem a Tedem DiBiase o mistrzostwo WWE, Brooks w 1983 roku sprzedał swój tytuł NWA National Heavyweight Championship Larry'emu Zbyszko jakiś czas po tym, jak odebrał go Paulowi Orndorffowi. W tym przypadku jednak podczas walki nie było żadnej ingerencji ze strony Zbyszko; a ten, mimo że został ewidentnie pozbawiony tytułu, którego nie zdobył w uczciwy sposób, wygrał go legalnie w turnieju, który odbył się później. Brooks opuścił Georgię i przeniósł się do Southwest Championship Wrestling (SCW) w San Antonio w Teksasie. Podczas pobytu w SCW Brooks dwukrotnie zdobył tytuł SCW Southwest Heavyweight Championship. W 1985 roku udał się do Puerto Rico, gdzie pracował dla World Wrestling Council i toczył waśnie z Herculesem Ayalą w różnych typach walk, w tym w walce w klatce, walce z obrożami dla psów oraz walce z drutem kolczastym. Powrócił w 1987 roku i wszedł w konflikt z Miguelem Pérezem, który rozpoczął się, gdy Brooks rozgniótł talerz ryżu z fasolą na twarzy Péreza po jego walce z Chicky Starrem. Później połączył siły z Ericiem Embrym w rywalizacji z braćmi Youngblood, Markiem i Chrisem. W 1986 roku Brooks wystąpił w terytorium Montrealu (Lutte Internationale) pod pseudonimem „Buster Brody”, jako kayfabe brat Bruisera Brody'ego. Przedstawiano go w kaftanie bezpieczeństwa, pod kontrolą rodziny Creatchmanów – Eddiego Creatchmana i jego syna, Floyda Creatchmana. W 1990 roku Brooks założył szkołę NAWA Pro Wrestling. Organizował cotygodniowe gale w Stagecoach Ballroom w Ft. Worth w Teksasie w poniedziałki oraz w Longhorn Ballroom w Dallas w Teksasie we wtorki. Gale w Longhorn były nagrywane do telewizji i emitowane na kanale KXTX 39 w aglomeracji DFW. Programy telewizyjne angażowały wielu lokalnych talentów, w tym Johnny'ego Mantela, Johna Tatuma, Scotta Caseya oraz wielu jego uczniów, takich jak Bullman Downs i Kenny the Stinger. Brooks przeszedł na emeryturę w 1998 roku; był właścicielem i głównym trenerem North American Wrestling Allegiance Pro Wrestling School – ośrodka szkoleniowego dla swojej federacji N.A.W.A Pro Wrestling, która organizowała transmitowane w telewizji gale w rejonie Dallas-Ft. Worth w Teksasie. Brooks wyszkolił wielu wrestlerów z Teksasu, takich jak John Allen, Doberman i Joey Corman. Przypisuje mu się również wyszkolenie Keitha Lee. Brooks był trzykrotnie żonaty i miał trzech synów z dwóch pierwszych małżeństw oraz córkę z relacji z zawodową wrestlerką Sandy Partlow. W ciągu ostatnich dziesięciu lat życia Brooks pogodził się z córką. Brooks zmarł 30 czerwca 2020 roku w wieku 72 lat.