(Robert Jeaudoin)

Robert Francis Jeaudoin był amerykańskim zawodowym wrestlerem i inżynierem lądowym, znanym również pod ringowym pseudonimem „Hangman” Bobby Jaggers. Większość swojej sławy jako wrestler zawdzięcza występom w różnych federacjach powiązanych z National Wrestling Alliance. Największe sukcesy odniósł w Championship Wrestling from Florida oraz Pacific Northwest Wrestling – ta ostatnia działała w pobliżu jego rodzinnego miasta, Vancouver w stanie Waszyngton. Jego ringowym wizerunkiem był kowboj z Kansas, gdzie spędził późniejsze lata swojego życia. Debiutując w 1972 roku w Pacific Northwest przeciwko Alowi Madrilowi pod imieniem „Bobby Mayne” (na cześć swojego ulubionego wrestlera, Lonniego Mayne'a), Bobby Jaggers szlifował swój warsztat. Wkrótce po debiucie przeniósł się do Memphis, gdzie tworzył zespół z Charlie'm Fultonem pod opieką managera Sir Steve'a Clementsa. W 1973 roku przeniósł się do Kansas City, gdzie przykuł uwagę Dory'ego Funka Jr., który chciał go w swoim terytorium w Amarillo; Jaggers dzielił wtedy swój czas między oba te regiony. W 1975 roku, po krótkim pobycie w San Francisco, udał się do Luizjany, by pracować dla Billa Wattsa, gdzie stworzył zespół z Jerrym Brownem. Później przeniósł się do Kanady, do Vancouver, gdzie pracował dla Ala Tomko i All-Star Wrestling, jednak nie pozostał tam długo z powodu konfliktu z Gene'em Kiniski. Następnie przeniósł się do Atlanty do NWA Georgia Championship Wrestling, gdzie tworzył zespół ze Sterlingiem Goldenem, który w przyszłości stałby się jednym z najbardziej ikonicznych wrestlerów na świecie – Hulkiem Hoganem. Przez pewien czas występował również w Knoxville, zanim przeniósł się na Florydę.

To właśnie na Florydzie Bobby Jaggers odnalazł swoją niszę. W całym regionie toczył zacięte spory z Dustym Rhodesem. W tym czasie występował okresowo dla World Wrestling Council w Portoryko, odbył osiemnastu tournee po Japonii oraz wystąpił na kilku pokazach w RPA.

W 1984 roku udał się do Portland, by pracować dla Dona Owena w Pacific Northwest Wrestling. Podczas pobytu tam zdobył cztery tytuły w wadze ciężkiej i dwa tytuły drużynowe, z dwoma różnymi partnerami, zanim przeniósł się w rejon Mid-Atlantic zarządzany przez Jim Crockett Promotions. Tam stworzył swój znany zespół The Kansas Jayhawks wraz z Dutch Mantelem. W 1986 roku przegrali w finale turnieju z Ivanem Koloffem i Krusherem Chruszczowem, który miał wyłonić pierwszych mistrzów NWA United States Tag Team. Jaggers pozostał w JCP do 1988 roku.

Do 1988 roku Bobby Jaggers aktywnie występował w Portoryko dla WWC. Jednak 16 lipca 1988 roku wydarzenie, które na zawsze zmieniło jego życie. Po jednym z pokazów Bruiser Brody został zamordowany w prysznicach w szatni. Jaggers znajdował się w szatni dla „heelów” (czarnych charakterów), podczas gdy Brody był w szatni dla „face'ów” (pozytywnych bohaterów). To morderstwo sprawiło, że Jaggers zaczął stopniowo wycofywać się z kariery, by ostatecznie przejść na emeryturę w 1991 roku.

Jesienią 1989 roku Jaggers wystąpił dwukrotnie w WWE, przegrywając z Jimem „The Anvil” Neidhartem oraz w walce drużynowej przeciwko The Rockers.

W 1989 roku Bobby Jaggers połączył siły z Black Bartem; występowali jako Southern Force w FCW/PWF i raz zdobyli tytuły drużynowe, pokonując Nasty Boys w St. Petersburg na Florydzie. Następnie Jaggers i Black Bart stracili tytuł na rzecz Dustina Rhodesa i Mike'a Grahama w Tampa Bay na Florydzie. FCW/PWF było zarządzane i prowadzone przez Dustego Rhodesa, aż do momentu jego przejścia do WWE. FCW/PWF zostało zamknięte w 1991 roku.