(Hugues de Montalembert)

Hugues de Montalembert (ur. 1943) to francuski pisarz, malarz i dokumentalista, który stracił wzrok w wyniku włamania do jego nowojorskiego mieszkania w 1978 roku.

Hugues de Montalembert był trzecim z siedmiorga dzieci w arystokratycznej rodzinie oficerów z Normandii. Jego ojciec, Pierre Marie Charles François de Montalembert (1914–2009), był emerytowanym pułkownikiem armii francuskiej, a matka, Yolande FitzGerald (1916–2011), pochodziła z Irlandii. Hugues de Montalembert dorastał w rodzinnej posiadłości, która należy do jego rodziny od 300 lat. Jest starszym bratem aktora Thibault de Montalembert.

W Paryżu studiował prawo, jednak w 1968 roku opuścił uniwersytet bez dyplomu. Zamiast podjąć oczekiwaną karierę w wojsku lub sektorze bankowym, wyjechał do Nowego Jorku. W styczniu 1970 roku w Florencji poślubił pisarkę Idannę Pucci di Barsento. Małżonkowie mieszkali na Bali przez dwa lata, zanim rozstali się w 1974 roku, a następnie rozwiedli w 1979 roku. W 1976 roku de Montalembert powrócił do Nowego Jorku z Beninu, gdzie pracował nad dokumentem telewizyjnym na temat tradycyjnych religii afrykańskich. Podczas swoich podróży tworzył filmy dokumentalne, w tym prace o tancerzach Rudolfie Nuriejewie i Margot Fonteyn, a także o mieczach wojennych w Wietnamie. Okazyjnie sprzedawał również swoje obrazy.

26 maja 1978 roku w swoim mieszkaniu w nowojorskiej dzielnicy Greenwich Village natknął się na dwóch włamywaczy. Podczas ataku jeden ze sprawców rozpylił mu w oczy rozpuszczalnik, co doprowadziło do całkowitej ślepoty. Spędził trzy miesiące w szpitalu St. Vincent, gdzie bezskutecznie przeprowadzono przeszczep rogówki, oraz kolejne dziesięć miesięcy w Centrum Rehabilitacji dla Niewidomych New York Association for the Blind Lighthouse na Manhattanie. Tam przeszedł trening orientacji przestrzennej, naukę umiejętności życiowych oraz alfabet Braille'a, aby odzyskać niezależność. W tym czasie nauczył się również grać na pianinie. Półtora roku później po raz pierwszy podróżował samotnie – najpierw do Indonezji, potem do Chin, na północ Grenlandii, a w 1984 roku w Himalaje.

Opublikował kilka książek, z których „À perte de vue” została wyróżniona w 1991 roku nagrodą Prix Ève Delacroix Akademii Francuskiej. Jego historia stała się podstawą filmu dokumentalnego „Black Sun”, którego scenariusz napisał sam de Montalembert. W swoich wspomnieniach „The meaning of life is life” opisuje proces utraty wzroku oraz wysiłki włożone w odzyskanie samodzielności. Opisał w nich także kilka podróży do Indonezji i Indii oraz swoją wewnętrzną percepcję świata. Po utracie wzroku stworzył również koncepcję baletu w Teatrze Wielkim w Warszawie.

Od 1992 roku pozostaje w związku z duńską artystką Lin Utzon, córką architekta Jørna Utzona. Para mieszka w Paryżu, Danii i na Majorce.

Źródło: Artykuł „Hugues de Montalembert” z angielskiej Wikipedii, udostępniony na licencji CC-BY-SA 3.0.