(Michel Winock)

Michel Winock (ur. 19 marca 1937) jest francuskim historykiem specjalizującym się w historii Republiki Francuskiej, ruchach intelektualnych, antysemityzmie, nacjonalizmie oraz ruchach skrajnie prawicowych we Francji. Jest profesorem historii współczesnej w Institut d'Etudes Politiques de Paris (Sciences-Po) oraz członkiem redakcji magazynu „L'Histoire”. Winock pracował również jako reporter w dzienniku „Le Monde”.

Winock jest autorem książki „Siècle des intellectuels” (Wiek intelektualistów, 1997), za którą w 1997 roku otrzymał Prix Médicis w kategorii esej. Napisał również „Voix de la liberté” (Głos wolności, 2001), uznane przez Akademię Francuską, a wraz z Jacquesem Juillardem opracował „Dictionnaire des intellectuels français”. W 2010 roku otrzymał Prix Goncourt de la Biographie za biografię Madame de Staël.

Winock uzyskał stopień doktora literatury po zdaniu egzaminu agrégation z historii w 1961 roku. Karierę rozpoczął od nauczania w szkołach średnich – najpierw w liceum w Montpellier, następnie w Lycée Hoche w Wersalu i w liceum Lakanal w Sceaux. Utworzenie Uniwersytetu w Vincennes w wyniku reformy Faure’a z 1968 roku otworzyło przed nim drzwi do szkolnictwa wyższego. Winock rozwijał również karierę redaktorską. Od 1964 roku był związany z magazynem „Esprit”, a później został doradcą, a następnie dyrektorem literackim wydawnictwa Éditions du Seuil. W 1978 roku, rok po odejściu z „Esprit”, założył magazyn „L'Histoire”, którego celem było udostępnienie szerokiej publiczności najlepszych badań historycznych. Autor około 40 publikacji, Winock jest obecnie jednym z najbardziej płodnych i cenionych francuskich historyków.

Winock był jednym z inicjatorów petycji „Liberté pour l'histoire” (Wolność dla historii). Brał również udział w pracach rady administracyjnej stowarzyszenia o tej samej nazwie.

Źródło: Artykuł „Michel Winock” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.