(Jacqueline Auriol)

Jacqueline Auriol (5 listopada 1917, Challans, Vendée – 11 lutego 2000) była francuską lotniczką, która ustanowiła kilka światowych rekordów prędkości.

Urodziła się w Challans w Wendee jako córka zamożnego szkutnika, Edmonda Pierre'a Doueta. Ukończyła Uniwersytet w Nantes, a następnie studiowała historię sztuki w École du Louvre w Paryżu.

W 1938 roku poślubiła Paula Auriola, syna Vincenta Auriola (który w późniejszym czasie został prezydentem Francji). Podczas II wojny światowej sprzeciwiała się niemieckiej okupacji Francji, pomagając francuskiemu ruchowi oporu.

Latanie rozpoczęła w 1946 roku, licencję pilota uzyskała w 1948 roku, po czym stała się uznaną pilotką akrobacyjną i testową. W 1949 roku Auriol odniosła ciężkie obrażenia w katastrofie samolotu SCAN 30, w którym podróżowała jako pasażerka – doznała licznych złamań kości twarzy – i spędziła niemal trzy lata w szpitalach, przechodząc 33 operacje rekonstrukcyjne. Aby zająć umysł, studiowała algebrę, trygonometrię, aerodynamikę i inne przedmioty niezbędne do uzyskania zaawansowanych certyfikatów pilotażowych.

W 1950 roku uzyskała wojskową licencję pilota, a następnie zakwalifikowała się jako jedna z pierwszych kobiet pilotów testowych. Była jedną z pierwszych kobiet, które przekroczyły barierę dźwięku, i w latach 50. i 60. ustanowiła pięć światowych rekordów prędkości.

Cztery razy została odznaczona przez prezydenta Stanów Zjednoczonych trofeum Harmon International Trophy w uznaniu za jej osiągnięcia lotnicze. Swoją pasję do latania wyjaśniła raz w ten sposób: „Czuję się taka szczęśliwa, gdy latam. Być może jest to poczucie mocy, przyjemność z panowania nad maszyną piękną niczym koń krwi czystej. Z tymi podstawowymi radościami łączy się inne, mniej prymitywne uczucie – poczucie spełnionego zadania. Za każdym razem, gdy stawiam stopę na lotnisku, z nową ekscytacją czuję, że to jest moje miejsce”.

Historia jej życia została opisana w wydanej w 1970 roku autobiografii „I Live to Fly” (Żyję, by latać), opublikowanej w językach francuskim i angielskim.

Auriol i jej mąż rozwiedli się w 1967 roku, a w 1987 roku ponownie zawarli małżeństwo. Mieli razem dwoje dzieci, obu synów. W 1983 roku została członkiem założycielem francuskiej Akademii Lotnictwa i Kosmonautyki (Académie de l'air et de l'espace).

Źródło: Artykuł „Jacqueline Auriol” z angielskiej Wikipedii, licencja CC-BY-SA 3.0.