(Henri Laborit)

(Henri Laborit) - , Writer znany z pracy przy tego typu projektach: «My American Uncle» (1980), «Mon oncle d'Amérique» (1980),

Henri Laborit (21 listopada 1914 – 18 maja 1995) był francuskim chirurgiem, neurobiologiem, pisarzem i filozofem. W 1952 roku Laborit odegrał kluczową rolę w opracowaniu leku chlorpromazyny, opublikował swoje ustalenia i przekonał trzech psychiatrów do przetestowania go na pacjencie, co przyniosło duży sukces. Laborit został uznany za swoją pracę, ale jako chirurg poszukujący znieczulenia, wszedł w konflikt z psychiatrami, którzy dokonywali własnych odkryć i zgłaszali konkurencyjne roszczenia.

Laborit napisał kilka książek, w których popularyzował swoje badania etologiczne i łączył je, poprzez myślenie systemowe, z wiedzą z różnych innych dziedzin, będąc silnym zwolennikiem interdyscyplinarności i transdyscyplinarności. W jego pismach można również dostrzec głębokie korzenie w myśli anarchistycznej. Osobiste wymagania nauki i ograniczenia życia uniwersyteckiego nie sprawiały mu problemów. Zachował niezależność od akademii i nigdy nie dążył do osiągania uporządkowanych rezultatów, jakich nauka wymaga od swoich zwolenników.

Henri Laborit urodził się w Hanoi, w Indochinach Francuskich, w 1914 roku. Jego ojciec był lekarzem i oficerem kolonialnym, który zmarł w 1920 roku na tężec. Laborit zachorował na gruźlicę w wieku 12 lat. W Paryżu zdał maturę. Spędził dwa lata w Indochinach na okręcie szpitalnym. Zdał egzaminy w Marynarskim Służbie Zdrowia w Bordeaux i został lekarzem marynarki. Został wysłany do Sidi Abdallah, Bizerte. Uznając, że jego szanse na uznanie będą większe, przeszedł na zawód chirurga. Podczas II wojny światowej stacjonował na torpedowcu Sirocco, gdzie był świadkiem ewakuacji z Dunkierki, a następnie okręt został zatopiony przez Niemców. Uratowała go angielska śluza, która go podniosła. Otrzymał Francuski Krzyż Wojenny z odznaczeniem. Później stacjonował w Dakarze. Około 1949 roku został mianowany w szpitalu Val-de-Grâce w Paryżu.

Laborit jako pierwszy dostrzegł potencjalne zastosowania chlorpromazyny w psychiatrii. Nauka anestezjologii była nowa od lat 30. XX wieku. Chirurdzy byli czasami odpowiedzialni za znieczulenie i jako francuski chirurg marynarki Laborit widział pacjentów umierających w wyniku lub po operacjach. Został badaczem w dziedzinie anestezjologii. Idee Laborita dotyczące znieczulenia obejmowały znieczulenie wzmocnione, obniżenie podstawowej przemiany materii i obniżenie temperatury ciała (tzw. sztuczny hibernacja). Propagował stosowanie prokainy, syntetycznych leków przeciwhistaminowych, Diparcolu (dietazyny), bromku tetraetyloamoniowego i witaminy B1. Nie lubił stosować morfiny. W latach spędzonych w Bizerte zainteresował się stosowaniem leku przeciwhistaminowego prometazyny, aby uspokoić pacjentów przed operacją i przyczynić się do znieczulenia, co było zapowiedzią jego późniejszego zainteresowania chlorpromazyną. ...

Źródło: Artykuł „Henri Laborit” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.

Najważniejsze dzieła (Henri Laborit)

Cała filmografia (Henri Laborit)