(Françoise Chandernagor)

Françoise Chandernagor (ur. 15 czerwca 1945 r. w Palaiseau) jest francuską pisarką. Córka André Chandernagora, była studentka École nationale d'administration, która w 1969 roku została członkiem Rady Stanu.

Urodziła się w rodzinie murarzy spokrewnionej z potomkami wyzwolonego indyjskiego niewolnika (stąd jej nazwisko). Wyszła za mąż za Philippe'a Jurgensena i jest matką trójki dzieci. Françoise Chandernagor dzieli swoje życie między Paryżem a regionem centralnym Francji.

Po uzyskaniu dyplomu paryskiego instytutu studiów politycznych oraz tytułu magistra prawa publicznego, w wieku 21 lat została przyjęta do Narodowej Szkoły Administracji (École nationale d'administration – ÉNA), którą ukończyła dwa lata później jako prymuska swojego roku, będąc pierwszą kobietą, która osiągnęła taką pozycję. W 1969 roku wstąpiła do Rady Stanu, gdzie zajmowała różne stanowiska prawne, w tym przede wszystkim funkcję prokuratora generalnego.

Pełniła również funkcje w służbie zagranicznej, zarówno w sprawach kulturalnych, jak i gospodarczych, a także sprawowała funkcje kierownicze w organizacjach charytatywnych, w szczególności jako wiceprezes Fundacji Francji do 1988 roku oraz wiceprezes Fundacji Aguesseau. W 1991 roku opracowała roczny raport Rady Stanu na temat „sécurité juridique” (ochrony praw obywatela w systemie sądowniczym). W 1993 roku opuściła administrację i zrezygnowała z kariery urzędniczej, aby poświęcić się pisarstwu.

Od 1981 roku, kiedy opublikowała powieść „Droga króla” (wspomnienia Madame de Maintenon – Françoise d'Aubigné, markizy de Maintenon, drugiej żony Ludwika XIV), Françoise Chandernagor napisała sześć powieści i sztukę teatralną (wystawioną w Brukseli w latach 1993–1994 oraz w Paryżu w latach 1994–1995). Kilka jej powieści zostało przetłumaczonych na piętnaście języków, a dwie z nich doczekały się adaptacji telewizyjnych.

Françoise Chandernagor przewodniczy kapitułom Nagrody im. Jeana Giono i obecnie jest administratorką Fundacji Zamku Maintenon oraz członkiem zarządów wydawnictw „Les Belles Lettres” i „Century”. Od czerwca 1995 roku jest członkiem Académie Goncourt.