(André Gazut)

André Gazut, urodzony 25 listopada 1938 roku w Firminy (Loire) we Francji, jest francuskim dokumentalistą.

Jako stażysta w dziale reportażu fotograficznego paryskiego miesięcznika „Réalités”, zobaczył w grudniu 1956 roku około dziesięciu zdjęć przedstawiających tortury, które zrobił kolega wracający z Kabylii. Doświadczenie to odcisnęło piętno na nim i jego twórczości do końca życia. Przeciwnik przemocy i kolonializmu, odmówił noszenia broni, jednak w 1959 roku został wcielony do wojska w Pau jako spadochroniarz. Po uzyskaniu certyfikatu spadochroniarskiego został przydzielony do służby zdrowia w Toul. W 1960 roku zdezerertował, aby dołączyć do grupy bojowników sprzeciwiających się wojnie algierskiej – „Jeune résistance” w Genewie. Skazany na 3 lata więzienia, został ułaskawiony w 1966 roku.

W 1961 roku dołączył do Télévision suisse romande jako operator kamery. W 1969 roku był operatorem filmu dokumentalnego „Smutek i litość” w reżyserii Marcela Ophülsa. W 1974 roku jako reżyser nakręcił portret generała Jacques'a de Bollardière'a, jedynego wysokiego oficera, który publicznie potępił tortury podczas wojny algierskiej. De Bollardière, który opuścił armię, stał się ważną postacią ruchu non-violence.

Jako reżyser licznych reportaży dla szwajcarskiego magazynu „Temps Présent”, odwiedził ponad 50 krajów i relacjonował około piętnastu konfliktów. W 1996 roku wraz z Brigitte Rossigneux wyreżyserował film „Les Apprentis Sorciers”, dotyczący kłamstw na temat skutków francuskich prób jądrowych w Algierii w latach 60.

W 2002 roku dla stacji ARTE nakręcił „Pacyfikację Algierii”, dwuczęściowy dokument: 1. „Brudna robota”, 2. „Polityka kłamstwa”.