(Boris Eifman)

Boris Eifman (Борис Яковлевич Эйфман; ur. 22 lipca 1946 r.) jest rosyjskim choreografem i dyrektorem artystycznym. Stworzył ponad pięćdziesiąt produkcji baletowych.

Eifman urodził się w Rubcowsku na Syberii, gdzie jego ojciec, inżynier, został skierowany do pracy w fabryce czołgów. W 1953 roku rodzina przeprowadziła się do Kiszyniowa w Mołdawii. Eifman ukończył szkołę baletową w Kiszyniowie w 1964 roku. Występował jako tancerz w Kiszyniowskim Teatrze Opery i Baletu, a następnie studiował choreografię w Konserwatorium Leningradzkim pod kierunkiem choreografa Georgija Aleksidze. Eifman ukończył Konserwatorium Leningradzkie w 1972 roku. W latach 1972–1977 pełnił funkcję mistrza baletu w Akademii Baletu Rosyjskiego im. Vaganovej. W 1977 roku otrzymał zgodę na założenie własnego zespołu, początkowo znanego jako Leningradzki Teatr Baletu Współczesnego. Trupa występowała pod różnymi nazwami, lecz obecnie jej oficjalny tytuł to Petersburski Państwowy Teatr Baletu Borisa Eifmana, a podczas tras koncertowych występuje po prostu jako Balet Eifmana z Petersburga. Poza tworzeniem choreografii dla własnego zespołu, Eifman przygotował balety m.in. dla Małego Teatru Opery i Baletu, Baletu Kirowa, Baletu Bolszoj, Les Ballets de Monte Carlo oraz New York City Ballet. Tworzył również układy taneczne do filmów i programów telewizyjnych.

Rodzina Eifmana została zmuszona do przeniesienia się z Charkowa na Syberię podczas II wojny światowej. Choć warunki na Syberii były ciężkie, przeprowadzka uratowała im życie. Eifmanowie są pochodzenia żydowskiego; naziści zamordowali rodzinę jego ojca w Charkowie i Kijowie. Na Syberii mieszkali w „dołku” z sześcioma pokojami, w którym gnieździło się od sześciu do dziesięciu rodzin. „Jeśli rząd nie budował prawdziwych mieszkań, nie działo się tak z braku pieniędzy, lecz dlatego, że ludzi nie traktowano jak ludzi, lecz jak bydło” – mówi Eifman. Po przeprowadzce rodziny do Mołdawii, od siódmego roku życia, Eifman zaczął uczyć się baletu i tańca ludowego w ramach organizacji Młodych Pionierów. Jego rodzice początkowo sprzeciwiali się chęci podjęcia kariery tanecznej, jednak jako nastolatek zaczął eksperymentować z choreografią.

Zainteresowanie Eifmana tematami dramatycznymi w choreografii wpisuje się w wieloletnią rosyjską tradycję. Sięga ona XVIII wieku i powstania rosyjskiej szkoły baletu przez uczniów Jeana-Georges’a Noverre’a. Eifman stwierdził: „rodzaj teatru filozoficznego, który staram się stworzyć, nie narodził się w Związku Radzieckim... To idea, która należy do Noverre’a”. ...