(Martin Winckler)

Martin Winckler (urodzony jako Marc Zaffran; 22 lutego 1955 r. w Algierii Francuskiej) jest francuskim lekarzem oraz autorem opowiadań, powieści i esejów. Jego głównymi tematami są francuski system opieki zdrowotnej, relacje między opiekunami a pacjentami oraz zdrowie kobiet. Jako jeden z pierwszych krytyków seriali telewizyjnych we Francji, napisał na ten temat liczne artykuły i książki (m.in. o serialach „Ostry dyżur”, „Chirurdzy”, „Dr House” oraz „Prawo i porządek”).

Jego rodzina wyemigrowała z Algierii najpierw do Izraela w 1961 roku, a następnie do Francji w 1962 roku. Od młodości był zapalonym czytelnikiem i pisarzem. Po ukończeniu studiów medycznych w Tours, w latach 1983–1993 praktykował w małym miasteczku w departamencie Sarthe (wiejskie rejony zachodniej Francji). Od 1983 do 1989 roku pracował jako redaktor, a następnie zastępca redaktora naczelnego niezależnego czasopisma medycznego „La Revue Prescrire”, podpisując się swoim prawdziwym imieniem i nazwiskiem, Marc Zaffran.

W połowie lat 80. jego pierwsze opowiadania zostały opublikowane pod pseudonimem „Martin Winckler”. Imię to jest hołdem dla francuskiego pisarza Georges’a Pereca: Gaspard Winckler jest jedną z głównych postaci w książce „Życieś instrukcja obsługi”, która odegrała bardzo ważną rolę w edukacji literackiej Marca Zaffrana. W jego pierwszej powieści „La Vacation” (wyd. 1989) pojawia się centralna postać jego najważniejszych dzieł – dr Bruno Sachs, który zdobył we Francji sławę dzięki drugiej opublikowanej powieści „La Maladie de Sachs” (wyd. ang. „The Case of Dr Sachs”, tłum. Linda Asher, Seven Stories Press, NY, 2000). Na podstawie książki powstał film z 1999 roku, napisany, wyprodukowany i wyreżyserowany przez Rosalinde i Michela Deville’ów, w którym w rolę Bruno Sachsa wcielił się Albert Dupontel.

W 1983 roku otworzył wiejską praktykę lekarską, którą opuścił w 1993 roku, aby poświęcić większość czasu pisaniu i tłumaczeniom. Niemniej jednak, do 2008 roku pracował w niepełnym wymiarze godzin jako lekarz w szpitalu publicznym w Le Mans, w klinice aborpcji i antykoncepcji. Jego praktyka jako lekarza zajmującego się zdrowiem kobiet trwała 25 lat. Wiele z jego książek opiera się na doświadczeniach z pracy medycznej.

Utworzony w 2004 roku serwis internetowy „Winckler's Webzine” publikował liczne teksty na temat opieki zdrowotnej, antykoncepcji i seriali telewizyjnych. Najczęściej odwiedzaną sekcją jest ta poświęcona antykoncepcji i ginekologii.

W 2009 roku wyemigrował do Montrealu w Quebecu, gdzie początkowo pracował jako gościnny badacz w Centrum Badań nad Etyką Uniwersytetu w Montrealu (CREUM), w ramach projektu badawczego dotyczącego kształcenia personelu medycznego. W 2019 roku uzyskał obywatelstwo kanadyjskie.

W kilku swoich książkach odnosi się do francuskiej kultury medycznej, opisując ją jako „archaiczną, brutalną i seksistowską, opartą na nadużyciach władzy”.

Większość jego powieści i esejów dotyczy praw pacjenta, prawa do akceptacji lub odrzucenia leczenia, walki o władzę między lekarzami a pacjentami oraz zdrowia kobiet.

Źródło: Artykuł „Martin Winckler” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.