(Nikolay Minkh)

Radziecki kompozytor i dyrygent, członek Związku Kompozytorów ZSRR. Zasłużony Artysta RFSRR (26.09.1973). W 1926 roku ukończył szkołę muzyczną w Penzie w klasie fortepianu. W latach 1926–1930 studiował w Centralnym Kolegium Muzycznym w Leningradzie w klasie fortepianu u M. Druskina oraz kompozycji u P. B. Riazanowa. Od 1929 roku był pianistą w różnych stowarzyszeniach i zespołach koncertowych, pracował jako koncertmistrz baletu w Leningradzkim Music Hallu. W latach 1934–1940 był pianistą, akordeonistą i aranżerem w orkiestrze Tea-jazz L. Utesowa. Jego aranżacjom towarzyszyły tak popularne utwory jak „Błogosławieństwo!”, „Lej się, piosenko”, „Parowiec”, „Wszystko jest w porządku, piękna markizo” oraz utwór instrumentalny „Dziesięć lat jazzu”. W latach 1940–1941 i 1945–1952 pełnił funkcję dyrygenta i dyrektora artystycznego orkiestry estradowej Komitetu Radiowego w Leningradzie. Podczas Wielkiej Wojny Ojczyźnianej w 1941 roku przebywał na froncie leningradzkim, a w latach 1942–1945 był dyrektorem muzycznym Teatru Floty Bałtyckiej oraz członkiem grupy kompozytorów przy Zarządzie Politycznym Czerwonosztorowej Floty Bałtyckiej. Członek KPZR (b) od 1944 roku. W latach 1952–1954 był dyrygentem Moskiewskiego Teatru Estradowego Ermitaż. W latach 1954–1963 pełnił funkcję głównego dyrygenta Moskiewskiego Teatru Estradowego, a od 1972 roku – Centralnego Teatru Armii Radzieckiej.