(Edmond Maire) - znany z pracy przy tego typu projektach:
Edmond Maire (24 stycznia 1931 – 1 października 2017) był francuskim liderem związkowym. W latach 1971–1988 pełnił funkcję sekretarza generalnego Francuskiej Demokratycznej Konfederacji Pracy (CFDT). Podchodził sceptycznie do strajków, opowiadając się za bardziej sprawiedliwym podziałem pracy.
Edmond Maire urodził się 24 stycznia 1931 roku w Épinay-sur-Seine w pobliżu Paryża. Jego ojciec był pracownikiem kolei SNCF na stacji Gare du Nord, a matka gospodynią domową. Wraz z sześciorgiem rodzeństwa wychowywał się w głębokiej wierze katolickiej.
Maire kształcił się w Collège-lycée Jacques-Decour w Paryżu; nie kontynuował nauki na uniwersytecie. Zaczął pracować w wieku 18 lat, uczęszczając jednocześnie na wieczorne kursy chemii w Conservatoire national des arts et métiers. Następnie odbył służbę wojskową.
Karierę zawodową Maire rozpoczął jako chemik w firmie Pechiney w Aubervilliers pod Paryżem. Później zrezygnował z pracy, aby skupić się na działalności społecznej. Po odejściu z CFDT został dyrektorem generalnym Villages Vacances Familles, sieci przystępnych cenowo ośrodków wypoczynkowych, znanych później jako Belambra Clubs.
Maire wstąpił do Francuskiej Konfederacji Pracowników Chrześcijańskich w 1954 roku. W 1964 roku był współzałożycielem świeckiej grupy odłamowej – Francuskiej Demokratycznej Konfederacji Pracy. W latach 1971–1988 zastąpił Eugène'a Descampsa na stanowisku sekretarza generalnego CFDT. Przyjął bardziej centrową postawę, co spotkało się z krytyką ze strony bardziej lewicowych liderów związkowych, takich jak Jacques Julliard. Maire określał na przykład akcje strajkowe mianem „starej mitologii robotniczej”. Zamiast tego postulował bardziej równy podział pracy. W 1981 roku skarżył się, że francuscy intelektualiści nie wykazują wystarczającego wsparcia dla jego działań. Jego następcą został Jean Kaspar.
W 1974 roku Maire wstąpił do Partii Socjalistycznej. Był blisko związany z Pierre'em Mendèsem France'em, Michelem Rocardem i Jacques'em Delorsem. Wspierał wprowadzenie 35-godzinnego tygodnia pracy, uchwalonego w 2000 roku przez rząd socjalistyczny pod przewodnictwem premiera Lionela Jospina.
Maire zmarł 1 października 2017 roku. Jeden z jego synów, Jacques Maire, jest posłem do Zgromadzenia Narodowego z ramienia partii En Marche!.
Po jego śmierci Muriel Pénicaud, francuska minister pracy, napisała na Twitterze, że Maire „przekształcił i zainspirował relacje w świecie przemysłu”.
Źródło: Artykuł „Edmond Maire” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.