Alain Bashung (Alain Bashung)

Alain Bashung (Alain Bashung) - , Kompozytor muzyki oryginalnej znany z pracy przy tego typu projektach: «Car Cemetery» (1983), «Le Cimetière des voitures» (1983), «Le Cimetière des voitures» (1983), «Le Cimetière des voitures» (1983), «Jack and the Cuckoo-Clock Heart» (2014),

Alain Bashung (właśc. Alain Claude Baschung; ur. 1 grudnia 1947, zm. 14 marca 2009) był francuskim piosenkarzem, autorem tekstów i aktorem. Uważany za odnowiciela francuskiej piosenki *chanson* w „okresie muzycznego zamętu we Francji”, jest powszechnie uznawany w swoim kraju za najważniejszego francuskiego muzyka rockowego po Serge’u Gainsbourgu. Zyskał popularność na początku lat 80. dzięki przebojom takim jak „Gaby oh Gaby” i „Vertige de l'amour”, a później od lat 90. XX wieku wydał szereg udanych płyt, takich jak „Osez Joséphine”, „Ma petite entreprise” i „La nuit je mens”. Wywarł wpływ na wielu późniejszych francuskich artystów i jest najbardziej nagradzanym artystą w historii Victoires de la Musique, zdobywając 12 nagród w ciągu swojej kariery.

Płyty Bashunga *Play blessures* (1982), *Osez Joséphine* (1991) i *Fantaisie militaire* (1998) wielokrotnie pojawiały się na francuskich listach najlepszych albumów wszech czasów. *L'Imprudence* (2002) i *Bleu pétrole* (2008), dwa ostatnie albumy studyjne wydane za jego życia, również spotkały się z uznaniem. Bashung zmarł w wieku 61 lat po dwuletniej walce z rakiem płuc.

Alain Baschung (później usunął literę „c” z nazwiska) był synem Bretónki pracującej w fabryce gumy i Algierczyka, którego nigdy nie poznał. Jego matka ponownie wyszła za mąż, a w wieku jednego roku Bashung został wysłany do Wingersheim koło Strasburga, aby mieszkać z rodzicami swojego ojczyma. Spędził dzieciństwo na wsi, w dość konserwatywnym otoczeniu, u boku babki, która nie mówiła po francusku. Odkrył muzykę podczas dzieciństwa, zwłaszcza *Mahagonny* Kurta Weilla, i zaczął ćwiczyć na harmonijce Rosebud, którą dostał w wieku pięciu lat. Uprawiał również koszykówkę i jazdę na rowerze oraz śpiewał w chórze kościelnym w Wingersheim.

Wrócił do Paryża w 1959 roku, gdzie odkrył wielkich artystów *chanson*, a następnie artystów rockowych, takich jak Gene Vincent, Buddy Holly (którego głęboko podziwiał) i Elvis Presley. Podczas studiów (przed porzuceniem ich po uzyskaniu BTS w rachunkowości w École nationale de commerce w 1965 roku) założył zespół Les Dunces, grający muzykę folk i rockabilly.

Później założył zespół z muzykami poznanymi w Royan, a następnie zaczął koncertować w restauracjach, hotelach i bazach wojskowych amerykańskich. Rozpoczął swoją karierę od swojego pierwszego EP, „Pourquoi rêvez-vous des États-Unis?” w 1966 roku, który napisał i skomponował. W tym samym czasie dołączył do wytwórni RCA jako aranżer muzyczny. Pisał piosenki dla francuskich artystów. W czerwcu 1967 roku w Palais des Sports w Paryżu był artystą otwierającym (wraz z Noëlem Deschamps i Ronnie Birdem) takich artystów jak The Pretty Things, The Troggs czy Cream.

W 1968 roku wydał swój pierwszy singiel „Les Romantiques”, który został w dużej mierze zignorowany przez publiczność i okazał się nieudaną próbą. W tym czasie usunął literę „c” ze swojego nazwiska i spędził trochę czasu w domu innego piosenkarza, Christophe’a.

W latach 1972–1974 skomponował część muzyki i współtworzył trzy albumy i trzy single (w tym „Marilou”) dla francuskiego rockmana Dicka Riversa. W 1973 roku zagrał Robespierre’a w musicalu *La Révolution française* autorstwa Claude-Michela Schönberga. ...

Najważniejsze dzieła Alain Bashung (Alain Bashung)

Cała filmografia Alain Bashung (Alain Bashung)